home reisverslagen foto's Sherifo Darboe wie zijn wij steun nu! sponsors links
  • 2018
  • 2017
  • 2016
  • 2015
  • 2014
  • 2013
  • 2012-2
  • 2012-1
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2008-2
  • 2008-1
  • 2006-2
  • 2006-1
  • 2005

Reisverslag Gambia 2018

In 1998 ben ik voor het eerst naar Gambia gegaan. Dat betekent dat wij met onze stichting inmiddels al 20 jaar bezig zijn met het verlenen van hulp in de breedste zin van het woord. Wat betekent 20 jaar voor ons als we terugkijken naar deze periode. Door het vele werk beseffen we eigenlijk maar nauwelijks dat we al 20 jaar bezig zijn. Als je kijkt naar wat we allemaal gedaan hebben dan kan ik er inmiddels wel een boek over schrijven. We doen dit natuurlijk niet omdat we beter die tijd kunnen besteden aan hulpverlening. Steeds weer gaan en steeds weer terugkomen met een goed gevoel en weten dat er weer veel mensen een klein beetje gelukkiger zijn middels voedseldonaties,lesgeld betalen, bouwen van een huisje, een taxichauffeur een auto geven, waterputten laten graven, groenteprojecten opzetten, een ziekenhuisje bouwen, gratis medicijnen verschaffen,goederen zoals gereedschap, computers ,laptops en naaimachines leveren voor een technische opleiding etc. etc. etc. daar doen we het voor. Onze werkzaamheden dit jaar verschilden niet veel van die van vorig jaar. Dit jaar is wel een auto geschonken aan mijn hulpje Abdu die mij inmiddels al 16 jaar terzijde staat en veel voor onze stichting doet. Die taxi wordt natuurlijk ook gebruikt als wij er zijn. We moeten dan vaak grote afstanden afleggen en verder verdient hij de kost met die taxi voor zijn gezin. Ook wordt er nu door de jeu de boules vereniging Epetanque, waar Ineke en ik lid van zijn, een meisje van 12 jaar gesponsord. Een leuk initiatief. Nog leuker is dat de moeder van dat meisje 17 jaar geleden door ons gesponsord is en een verpleegstersdiploma heeft gehaald. We hebben op dit moment nog 6 jonge mensen waar schoolgeld voor betaald wordt. En drie wat ouderen die een beroepsopleiding volgen .Een meisjes heeft een diploma ziekenverzorgende gehaald en gaat op zoek naar werk. Louis Mendy is een jongeman die in Gambia door ons toedoen de universiteit heeft gedaan en nu een uitnodiging heeft gekregen van een universiteit in Nederland zijn masters te halen in Stads- en landontwikkeling en historie. Een mooie uitdaging echter een groot probleem is dat dit voor 14 maanden bijna 30.000 euro kost. Voor onze stichting jammer genoeg financieel niet haalbaar. We kijken nog wel naar mogelijkheden om dit te verwezenlijken. We hebben dit jaar wat extra aandacht geschonken aan de Sisters of Charity instelling die zieke kinderen uit sloppenwijken opvangt. Er was een enorm tekort aan medicijnen en verbandmiddelen. De medicijnen zij daar gekocht en via een gift zijn er heel veel verbandmiddelen binnen gekomen. Deze zijn per container verstuurd en zullen daar door onze hulp afgeleverd worden.

Ook een woordje van dank aan het Deltion College in Zwolle waar afgelopen jaar weer vier computers en twee labtops verkregen zijn en zijn uitgedeeld aan een school en twee leerlingen die na het middelbaar onderwijs verder studeren en een laptop nodig hebben. Bij een nieuw groenten project was het een probleem dat er geen goede omheining was en hierdoor konden loslopende koeien , geiten en ezels lekker genieten van de groenten. Dit is natuurlijk niet de bedoeling. We hebben een vrachtwagen met zand laten komen, 30 zakken cement gekocht. De eigenaar van de grond heeft inmiddels , met hulp van zijn familie blokken gemaakt teneinde een goede omheining te maken zodat ze op een goede manier groeten kunnen verbouwen waarvan ze eten en het overschot verkopen op een lokale markt. Je kunt zien dat de nieuwe president wel bezig is de infrastructuur te verbeteren. Er wordt enorm veel gebouwd. Op dit moment worden er voorbereidingen getroffen om in het drukste gedeelte van Gambia een vierbaansweg aan te leggen. Er worden ook veel hotels gebouwd. Goed voor de werkgelegenheid. Je ziet dat zich ook steeds meer Europese grote bedrijven zich vestigen of een dependance geopend hebben. Dit betekent dat het vertrouwen een beetje terugkomt. Voor de bevolking is het in ieder geval een bevrijding dat met onder het juk van dictator Jammeh weg is. Mensen durven weer wat te zeggen zonder dat ze gevaar lopen opgepakt te worden. Dat met een goed gevoel geven. Het zal nog wel een aantal jaren duren voordat alles een beetje op de rails is. Wij hebben er wel vertrouwen in. Wij willen u bedanken voor de steun en bijdragen die wij het afgelopen jaar mochten ontvangen en hopen dat u ons wilt blijven ondersteunen in ons werk. Dit jaarverslag alsmede het financieel verslag wordt in 2019 tevens op onze website www.gambiadunnink.nl geplaatst .

A BARAKA ( Bedankt)
vriendelijke groet,
Gerard en Ineke Dunnink


Stichting Nkafou Njola Gambeya
Slotgraskamp 61
8162XX Epe
Bankrekeningnummer
IBAN NL73 RABO 0348 2278 68


Telefoon- 0578-621089
e-mail g.dunnink5@chello.nl
website: www.gambiadunnink.nl

Reisverslag Gambia 2017

Na 20 jaar dictatorschap in Gambia door president Jammeh, is hier gelukkig een einde aan gekomen. De oppositie was zo slim een coalitie te vormen en hierdoor wonnen ze de verkiezing en kwam er een nieuwe president . Dit is geworden Barrow. De oude president heeft inmiddels het land verlaten natuurlijk me een dikgevulde bankrekening. Al zijn onroerend goed is inmiddels onteigend en vervalt aan de staat Terwijl er nog een half jaar veiligheidstroepen van andere Afrikaanse landen in Gambia zijn, kun je merken dat ze sfeer onder de bevolking is omgeslagen. Bijna iedereen is opgelucht en durft na 20 jaar iets te zeggen over politiek en andere zaken. Wat een verandering ! ook economisch gezien zal er een en ander veranderen. De belangrijkste goederen aanvoer uit Senegal is verbeterd middels een nieuwe Ferry ( uit Nederland)voor de Gambia rivier. Enorm veel trucks moesten soms twee dagen wachten om de rivier over te steken. De vorige overtochten duurden vaak een uur en was er vaak maar 1 ferry in gebruik. Nu varen er twee en de overtocht duurt meestal 20 minuten. Overal vinden herstelwerkzaamheden plaats en mensen die met hun kraampjes met koopwaar langs de weg weggestuurd waren door het vorige regiem, staan er nu weer. Blije gezichten.

Wat hebben wij dit jaar gedaan: Voor de groep vrouwen uit Saaba , die een groot groetenproject bestieren, is een professionele grondfrees aangeschaft die voor de komende regentijd in Juni gebruikt gaat worden. Hierdoor hebben de vrouwen veel minder werk en kunnen ze de gronden beter bewerken. ook zijn hier weer veel groentezaken heengegaan.Wat hebben wij dit jaar gedaan: Voor de groep vrouwen uit Saaba , die een groot groetenproject bestieren, is een professionele grondfrees aangeschaft die voor de komende regentijd in Juni gebruikt gaat worden. Hierdoor hebben de vrouwen veel minder werk en kunnen ze de gronden beter bewerken. ook zijn hier weer veel groentezaken heengegaan.

De bouw van het huis van Demba Dibba nadert zijn einde. Hier is nog materiaal en bouwstoffen gekocht, cement zand, deuren ramen etc. De bouwvakkers hebben hier een goed stukje werk geleverd. Ons werk bij dit project houdt op en Dibba zorgt zelf verder voor de afbouwkosten die hij financiert uit zijn inkomsten en die van zijn vrouw. een nieuw bouwproject is de woning van een gezin van 10 personen. Door de vele regen stond een gedeelte van dit huis op instorten. Hier zijn inmiddels twee nieuwe muren gebouwd, is alles gestuukt en komen er ook nieuwe ramen en deuren in de woning. Als deze woning klaar is dan gaan we voor de kinderen nog wat bedden regelen. Zij slapen allemaal op de grond.

wat hebben wij dit jaar allemaal naar de container voor Gambia gebracht :zeker 2000 pennen, gekregen van een bedrijf uit Apeldoorn. 40 naaimachines, 4 bananendozen vol gereedschap, 2 bananendozen vol brillen, 8 bananendozen vol schoolmaterialen, 10 dozen vol kleding en schoeisel, 5 dozen medische- en verbandspullen, groentezaden, tuinfrees en een grote nieuwe printer voor een school alsmede een paar dozen vol A4 printpapier.wat hebben wij dit jaar allemaal naar de container voor Gambia gebracht :zeker 2000 pennen, gekregen van een bedrijf uit Apeldoorn. 40 naaimachines, 4 bananendozen vol gereedschap, 2 bananendozen vol brillen, 8 bananendozen vol schoolmaterialen, 10 dozen vol kleding en schoeisel, 5 dozen medische- en verbandspullen, groentezaden, tuinfrees en een grote nieuwe printer voor een school alsmede een paar dozen vol A4 printpapier.

In juni jl ben ik, via een kennis die al eens samen met mij naar Gambia is geweest, in contact gekomen met de familie Hoffman uit Barchem. Deze familie zocht een school of meerdere scholen waar men schoolmeubelen naar toe wilde sturen. Na een gesprek met deze familie en een onderzoek door mij gedaan in Gambia werd besloten een 40 ft container te gaan vullen met schoolmeubelen uit een school uit Lochem, een school uit Laren GLD en wat meubels van de CNS uit Oene en deze goederen naar de school in Saaba te brengen, het dorp waar wij ook al een ziekenhuisje hebben laten bouwen. In deze school stonden drie klassen leeg omdat er geen geld was voor aanschaf van meubilair. Hierdoor ging de helft van de school 's morgens naar school en de andere helft 's middags. Ook werd er ander meubilair ingeladen en wat speelgoed, een klimrek etc etc. Alles staat inmiddels in de school. Men is daar enorm blij met het nieuwe meubilair. De familie Hoffman heeft het leeuwendeel van de kosten gesponsord. Onze stichting heeft 500 euro bijgedragen in de kosten van het vervoer.

Doordat er veel zieke kinderen naar het opvanghuis van de charity sisters werden gebracht, is hier een extra gift voor medicijnen gedaan. Ook wordt er weer een waterput van 14 meter diep gegraven bij een familie die meer dan 300 meter moest lopen voor water. Tevens is er weer een jongedame die in 2018 klaar is met voortgezet onderwijs toegezegd dat zij een vervolgstudie kan gaan doen.

wij willen u bedanken voor de bijdragen die wij het afgelopen mochten ontvangen en hopen dat u ons wilt blijven ondersteunen in ons werk. Dit jaarverslag alsmede het financieel verslag wordt tevens op onze website www.gambiadunnink.nl geplaatst .

A BARAKA ( Bedankt)
vriendelijke groet,
Gerard en Ineke Dunnink


Stichting Nkafou Njola Gambeya
Slotgraskamp 61
8162XX Epe
Bankrekeningnummer
IBAN NL73 RABO 0348 2278 68


Telefoon- 0578-621089
e-mail g.dunnink5@chello.nl
website: www.gambiadunnink.nl

Reisverslag Gambia 2016

Laat ik dit jaar eens beginnen wat er zoal vanuit Nederland richting Gambia is gedaan. Misschien wel leuk te weten dat het niet alleen naar Gambia gaan, is om daar verschillende dingen te doen. Alles vergt natuurlijk voorbereiding. Als we alleen eens kijken wat er allemaal per container naar Gambia is verzonden: ongeveer 40 naaimachines, deels gekregen en deels voor een klein bedrag aangekocht. 1600 schriften en 1500 pennen voor een paar scholen, heel veel, voornamelijk kinderkleding, speelgoed, ongeveer 30 bananendozen vol met medische verbandmiddelen, 700 brillen, kleine medische apparatuur voor het ziekenhuisje in Saaba, voor de bouw van een huis werd er door installatiebureau Aalberts uit Oene alle stroomvoorzieningzaken zoals draad, stopcontacten, lampen etc etc etc. geleverd. 50 pakjes groenten- en fruitzaden zoals tomaten, rode pepers, wortelen, witte kool, watermeloen, bonen aubergines etc etc . Al deze goederen werden door ons verzendklaar gemaakt en naar Coevorden gebracht voor vervoer per container naar Gambia. In Gambia werden al deze goederen door mijn hulpje Abdu Ceesay in ontvangst genomen en bij hem opgeslagen. Een deel heeft hij zelf weggebracht en een deel is samen door ons weggebracht en uitgedeeld. Tevens zijn er ook dit jaar weer twee computers op een school geïnstalleerd en heeft een student van de universiteit in Gambia een laptop gekregen om de studie van zijn masters te verwezenlijken. Deze apparatuur is geschonken door het Deltioncollege in Zwolle. Tijdens de reis in het voorjaar zijn er voornamelijk bezoekjes gebracht aan scholen om te kijken hoe het met de leerlingen ging en wat afspraken gemaakt voor vervolgstudies. Natuurlijk ook bij de opvang Sisters of Charity geweest en medicijnen gebracht. Dit tehuis staat midden in een sloppenwijk en vangt zieke kinderen op uit die wijk, soms samen met de moeders en krijgen daar volledige verzorging. Deze stichting is afhankelijk van giften en draait op vrijwilligers. ( Nonnen )Samen met Abdu medicijnen naar het ziekenhuisje gebracht. Dit betekent wel dat we 's morgens om 6 uur moeten rijden, met de ferry de Gambiarivier over. Drie kwartier varen en dan nog 80 kilometer, deels over goede wegen en deels door de bush om in Saaba te komen waar het ziekenhuisje staat. De gratis verstrekking van de medicijnen in Saaba begint daar overal in de omgeving door te dringen en men komt van heinde en verre voor een consult en verzorging met medicijnen. Dit betekent dat er wel steeds meer medicijnen nodig zijn. Als we geluk hebben dan kunnen we dezelfde dag nog terug met de ferry. Kan dit niet dan blijft Abdu met de auto staan en ga ik als voetganger op de ferry. voor de auto is dan geen plaats. Hij slaapt dan in de auto en gaat de volgende dag. Voor de bouw van het huis voor Demba Dibba zijn ook weer wat bouwmaterialen gekocht om verder te kunnen met de bouw. Deze vordert gestaag.

deze school heeft schriften en pennen gekregen
watermeloenenveld
huis in aanbouw van Demba Dibba
het dak is gereed


In november is het dan weer zover dat ik alleen naar Gambia afgereisd ben om daar weer een aantal zaken te regelen en goederen en voedsel uit te reiken. Dit keer ben ik weer te gast bij mijn vriend en hulp Abdu en verblijf dan 2 weken in zijn compound. Geen TV, geen computer, geen stress, eten wat de pot schaft en observeren hoe men leeft in zo'n compound. Voor mij niet de eerste keer maar toch weer mooi om het leven in Gambia op deze manier mee te maken en te zien hoe men met weinig middelen toch een gewoon leven heeft. Overdag tussen de 35 en 38 graden en 's nacht 28 graden. Verstopt onder een klamboe lig ik dan bijna badend in het zweet in bed. Toch maar de werkzaamheden opgepakt die horen bij mijn bezoek aan Gambia. families bezocht waar in het voorjaar groentezaden gebracht zijn. Bij een van hen is de oogst van watermeloen bezig. Een rijke oogst zodat dit gezin inkomsten heeft. Bij een andere familie zijn in het voorjaar pootuien paprika en rode peperzaad gebracht. Ook hier was de oogst goed en de familie kon de opbrengst voor een gedeelte verkopen op een lokale markt. Ook weer de reis naar het ziekenhuisje in Saaba gemaakt en voor 1000,00 euro medicijnen gebracht. Het wordt zo druk in het ziekenhuisje dat er versterking is gekomen. Een broeder doet nu samen dienst met de zuster die er al een paar jaar werkt. Vorig jaar zijn de meisjes Fatima Marong en Madelin Mendy aan hun laatste jaar opleiding ziekenverzorgende begonnen. Beide meisjes zitten nu in een stageperiode en na de stage kunnen beide gaan werken in het ziekenhuis waar ze nu stage lopen. Weer een succesje van een paar meiden die goed gebruik hebben gemaakt van uw sponsoring . In een gesprekje met beiden, laten ze weten erg dankbaar te zijn voor de financiële hulp die ze gekregen hebben. Zonder die hulp was het voor de families niet haalbaar geweest die meiden naar een voortgezette opleiding te laten gaan. Verder zijn we nog druk geweest met het uitdelen van een aantal naaimachines en kleding voor kinderen. Tijdens mijn verblijf kon ik goed merken dat er een gespannen sfeer heerste in verband met de komende verkiezingen. Alle mensen die ik ontmoette, waren bang dat de verkiezingen op 2 december weer uit zouden lopen op een onterechte verkiezing van de zittende president Jammeh. Deze man heeft de touwtjes strak in handen een geeft de oppositie vaak geen kans een verkiezingsprogramma bij de mensen te brengen. Een stille wens van zeker 80 % van de bevolking is dat de oppositie een eerlijke kans krijgt.

Louis de student met de laptop
een andere student: Madelin Mendy
een aantal naaimachines
Deze computers zijn geïnstalleerd in een school in Gambia.
Ik ben er geweest en het werkt. Deltion College bedankt!


Deze kans hebben ze toch gekregen en dat leidde ertoe dat ik in de nacht van vrijdag op zaterdag 2 op 3 december door mijn hulpje Abdu werd gebeld en deze mij, bijna juichend, de mededeling deed dat de verkiezing goed was verlopen en dat er een nieuwe president komt in Gambia. Hij was enorm blij. Ineke en ik zijn natuurlijk ook blij. Niet alleen voor de bevolking van Gambia maar ook voor ons zelf. Er zal zeker het een en ander veranderen in Gambia ten gunste van de bevolking. Het geeft ons in iedere geval het gevoel dat we rustig door kunnen gaan met ons werk daar. Wij willen u allen bedanken voor de support het afgelopen jaar en hopen natuurlijk dat u door wilt gaan met de hulp die u geeft op welke manier dan ook. Dit jaarverslag komt ook op de website: www.gambiadunnink.nl . U kunt familie,vrienden en kennissen altijd verwijzen naar onze website voor informatie.

A BARAKA ( Bedankt)
vriendelijke groet,
Gerard en Ineke Dunnink


Stichting Nkafou Njola Gambeya
Slotgraskamp 61
8162XX Epe
Bankrekeningnummer
IBAN NL73 RABO 0348 2278 68


Telefoon- 0578-621089
e-mail g.dunnink5@chello.nl
website: www.gambiadunnink.nl

Reisverslag Gambia feb/nov 2015

Alweer een jaar voorbij. Dit jaar twee keer in Gambia geweest. In februari ben ik weer geweest en heb daar de lopende zaken voor een jaar weer geregeld. Het was eigenlijk niet de bedoeling dit jaar twee keer te gaan echter naar aanleiding van een hulpverzoek ben ik in november ook nog weer dagen geweest, maar hierover later meer. In Februari heb ik samen met mijn hulpje/vriend Abdu wat zaken doorgenomen om te kijken of alles in een keer geregeld kon worden. Eerst maar bij de scholen langs gegaan waar geïnformeerd werd naar de resultaten van de kinderen die we nog steeds sponsoren. Alle resultaten waren goed dus voor deze kinderen is weer schoolgeld betaald voor een jaar. De drie kinderen van Abdu zitten op basisonderwijs en doen het goed. Niyima Marong zit in de laatste groep voortgezet onderwijs en gaat aan het eind van het schoolseizoen in 2016 een opleiding verpleegster of apothekersassistente volgen. Deze opleiding volgt haar zus Fatu ook. Deze zit inmiddels een jaar jaar op deze opleiding en is eind 2016 klaar. Ellen Mendy, die via onze stichting, gesponsord wordt door een familie uit Harderwijk, volgt op dit moment een horeca- en hotel - opleiding. Ook het ziekenhuisje/medische post in het dorp Saaba gaat goed. Er werken twee gediplomeerde verpleegsters. Er komt steeds meer bekendheid in de omgeving van dit ziekenhuisje omdat er de door ons ter beschikking gestelde medicijnen gratis uitgegeven worden . De laatste jaren werd er steeds voor 1000 euro medicijnen gekocht van sponsorgelden. Dit jaar is dit verhoogd naar ruim 2600 euro. Mooi dat er nu meer mensen geholpen kunnen worden.Afgelopen jaar zijn er weer veel goederen per container door onze stichting naar Gambia gestuurd. Lesmaterialen, naaimachines, medische artikelen en veel kleding voor baby's en kleuters. Vooral naaimachines wil men graag hebben in Gambia. De Gambianen maken zelf hun eigen kleding en mensen die een naaimachine van ons krijgen, starten vaak een klein naaiateliertje voor het maken van schoolkleding. Mocht er ergens bij u of een familielid een naaimachine over zijn dan houdt ik mij aanbevolen.



Afgelopen jaar zijn er weer twee waterputten gereed gekomen. Voor deze families zal het makkelijker worden om een groentetuin aan te leggen en groenten te gaan verbouwen. De ze families krijgen van ons groentezaden gesponsord. Van de opbrengst kunnen ze zelf gebruiken en ook wat verkopen . Met de opbrengst kunnen ze dan weer vlees of vis en rijst kopen. De afbeeldingen op de kerstkaart is een combinatie van een waterput en een groentetuin. Dit is gerealiseerd zodat men het water onder andere kan gebruiken voor het besproeien van de tuinen.



Demba Dibba is een man die ons een aantal jaren geleden wel eens hielp met vervoer. Demba kreeg toen bot TBC en is na een lange periode van herstel wel weer zover dat hij weer kan werken. Hij was taxichauffeur maar is door zijn ziekte alles kwijtgeraakt. Zijn gezin, vrouw en drie dochters, moest noodgedwongen hun huis uit en bij familie gaan wonen. Ook zijn taxi raakte hij kwijt. Vorig jaar heb ik samen met een garagehouder uit Valkenswaard weer en auto voor hem gekocht zodat hij weer taxi kan rijden. Op een stuk grond dat hij van een oom kreeg gaan we nu een compound laten bouwen. een maand geleden hebben we twee vrachtwagens metselzand, 100 zakken cement en vrachtwagen steentjes voor in de fundering gekocht. De bouwblokken (3500) zijn inmiddels gemaakt en men is nu bezig de fundering uit te graven. Onze stichting gaat proberen het komende jaar dit project tot een goed einde te brengen zodat Demba en zijn gezin weer een eigen tehuis heeft. Natuurlijk is door ons ook weer bij de nodige mensen wat voedsel achtergelaten, vooral voor de kleine kinderen is er voedsel gekocht. Zo nu bent u weer van alles op de hoogte. Voor ons gevoel was het een goed jaar. We hebben weer veel zaken geregeld en hulp verleend waar dat nodig was. We gaan er volgend jaar weer vol goede moet tegen aan en hopen dat de fam Dibba dan in hun eigen huisje woont.



Ik wil u ook dit jaar weer allemaal hartelijk danken voor uw giften en medeleven.

A BARAKA ( Bedankt)
vriendelijke groet,
Gerard en Ineke Dunnink


Stichting Nkafou Njola Gambeya
Slotgraskamp 61
8162XX Epe
Bankrekeningnummer
IBAN NL73 RABO 0348 2278 68


Telefoon- 0578-621089
e-mail g.dunnink5@chello.nl
website: www.gambiadunnink.nl

Reisverslag Gambia november 2014

Nog een maand en dat zit 2014 er al weer op. Zeker een jaar waar een aantal successen zichtbaar zijn geworden. Laat ik maar beginnen met Louis Mendy, de student die dit jaar met lof geslaagd is na vier jaar hard studeren op de universiteit in Brikama. Louis heeft zijn studie afgesloten met een zeer hoog niveau. Zijn beoordelingen waren erg goed. In afwachting van zijn bull of diploma's is hij tijdelijk aan het werk gegaan als docent op een college. Hij heeft gesolliciteerd op een functie bij het ministerie van stads- en landontwikkeling. Het mooie is dat hij nu van zijn salaris het lesgeld van zijn zusje, die nu op voortgezet onderwijs zit, betaalt. Tevens steunt hij nu zijn ouders. Ook zijn er drie meisjes, waar wij het lesgeld voor betalen, het afgelopen jaar geslaagd voor het voortgezet onderwijs. Madelin Mendy gaat op kosten van de staat een driejarige opleiding verpleegster volgen. Ellen Mendy gaat een driejarig college volgen waar zij leert om te gaan met kinderen met een beperking. Fatu Marong die buiten het feit dat zij geslaagd is ook heel veel werk verzet als oudste meisje van een groot gezin, gaat een studie volgen voor assistent verpleegster/apothekersassistente. Al deze meiden hebben op een goede manier gebruik gemaakt van de mogelijkheden die zij middels u gekregen hebben om een vak te leren. Verder zijn er nog een aantal kinderen waar ook lesgeld voor betaald is die nog niet klaar zijn met hun studie.

foto 1

29 oktober jl ben ik afgereisd naar Gambia met wederom een overvolle agenda. De koffers vol met zaden en andere gebruiksvoorwerpen in het vliegtuig gestapt en 6 en een 1/2 uur later geland in een zeer warm Gambia. Ik heb deze keer 16 dagen gebruik gemaakt van de gastvrijheid van mijn hulp Abdu Ceesay. Heb in zijn compound gewoond en geleefd. Een hele ervaring om eens te zien hoe deze mensen leven. Het mooie is dat Abdu het nu heel goed heeft middels de sponsoring van onze stichting. Denk nu niet dat Abdu alles voor zichzelf houdt. Hij heeft als enige in de buurt schoon water. Iedereen die dat wil kan bij hem water halen. Hij betaalt zelfs schoolgeld voor een tweetal kinderen bij hem in de buurt. Hij zegt dan, toen ik zelf nog armoedig leefde vond ik het prachtig dat ik geholpen werd, nu vind ik het prachtig om ook mensen te helpen. Soms zaten er zomaar een tiental kinderen bij hem een maaltijd te nuttigen. Hartstikke mooi. Veel bezoekjes gebracht aan families ver van de grote steden en daar veel voedsel, olie etc etc achtergelaten. Bij een van de families waar ik jaarlijks veel groentezaden breng, kwam de vraag of ik er over na wilde denken een waterput te laten graven op de plek waar de groenten verbouwd worden. Op dit moment halen ze het water uit een put op ongeveer 400 meter van hun land. Hier hoefde ik niet lang over na te denken en heb toegezegd dat onze stichting de financiering van de put op zich neemt. Als ik volgend jaar voorjaar weer nar Gambia ga, moet de waterput gereed zijn zodat men voor de zomer kan beginnen met verbouw van groentes en maïs.

foto 2

Ook zijn er dit jaar weer veel medicijnen naar het ziekenhuisje in Saaba gebracht die gratis uitgedeeld worden, alsmede veel verband en andere medische artikelen. Jack van Duijn van de stichting Wheels4africa(www.wheels4africa) heeft een ambulance toegezegd voor het hospitaaltje in Saaba. 15 november jongstleden is deze ambulance op een containerschip richting Gambia gegaan. Eind december komt de ambulance aan. Een inwoner van Saaba krijgt een opleiding als ambulancechauffeur. Hiermee is het ziekenvervoer geregeld in een gedeelte van het land waar geen openbaar vervoer is en waar men vaak afhankelijk is van vervoer dat niet geschikt is om zieke mensen te vervoeren. Een gedeelte van de vervoerskosten en de inrichting is door onze stichting bekostigd. In overleg met het ministerie van volksgezondheid in Gambia , zorgen zij voor de invoer en verdere afhandeling, zoals verzekering en een kentekenbewijs. In en gesprek met de minister en secretaris van volksgezondheid, gaven zij aan zeer verheugd en dankbaar te zijn met de komst van de ambulance maar ook met het feit dat onze stichting al jaren een gedeelte van de medische zorg op zich neemt voor het dorp Saaba en vier omliggende dorpen. Na uitleg over hoe onze stichting werkt, vroegen zij iedereen te bedanken die stichting Nakafou Njola Gambeya een warm hart toedraagt. Bij deze hartelijk dank.

Ook zijn er dit jaar weer een behoorlijk aantal oude trap- hand- en elektrische naaimachines richting Gambia gegaan en daar uitgedeeld alsmede wat bedden voor een gezin waar kinderen op de grond sliepen. Dit gezin leeft ver onder de armoedegrens en wordt volgend jaar door ons geholpen. Hier gaan we de plafonds in de woning laten maken, zorgen dat er muskietennetten boven de bedden komen. Tevens worden er een paar fietsen aangeschaft voor de kinderen die ver van huis naar school moeten. Verder zullen er ongetwijfeld weer dingen op ons pad komen waar we wat kunnen betekenen voor mensen die hulp nodig hebben.

foto 5

Ik wil u ook dit jaar weer allemaal hartelijk danken voor uw giften en medeleven.

A BARAKA ( Bedankt)
vriendelijke groet,
Gerard en Ineke Dunnink


Stichting Nkafou Njola Gambeya
Slotgraskamp 61
8162XX Epe
Bankrekeningnummer
IBAN NL73 RABO 0348 2278 68


Telefoon- 0578-621089
e-mail g.dunnink5@chello.nl
website: www.gambiadunnink.nl

Reisverslag Gambia november 2013

2013 was weer een jaar waarin veel is gedaan. Laten we maar eens beginnen met de scholen. Naar een drietal scholen is dit jaar weer heel veel les- speel- en schrijfmateriaal gebracht. Louis Mendy, Madelin Mendy, Mussa Faal, Ineke Marong, Fatumata Marong, Usman Marong, Helen Mendy en de drie zoons van mijn hulpje Abdu Ceesay, bedanken u allen hartelijk voor het door u betaalde lesgeld. Louis Mendy is bezig met zijn afstudeerproject van zijn studierichting. Naar vier jaar studeren is hij in januari 2014 klaar met zijn studie stads- en landontwikkeling en agricultuur en kan aan de slag in Gambia. Hier is een periode van 8 of 9 jaar studiefinanciering door u mee afgesloten. Helen Mendy zit in haar laatste jaar voortgezet onderwijs en gaat volgend jaar college lopen om uiteindelijk lerares te worden. Dit meisje komt uit een eenoudergezin en krijgt op deze manier de kans om aan haar toekomst te werken. Bij dit jaarverslag is een kopie van het ministerie van onderwijs bijgevoegd. Deze moet u maar eens lezen.



foto 1

Dinsdag 5 november was het dan eindelijk zover dat het ziekenhuisje in Saaba officieel geopend kon worden. Wat een feest. Toen wij aankwamen in Saaba werden wij vanaf de doorgaande weg opgewacht door de bevolking van Saaba en een paar andere dorpen en werden we al hossend en zingend begeleid naar het hospitaaltje. Natuurlijk allerlei toespraken voordat de opening kon plaatsvinden. De minster van gezondheidszorg van Gambia en het hoofd personeelszaken van het dichtstbijzijnde ziekenhuis waren aanwezig en deden hun zegje. Tijdens mijn toespraak heb ik mijn hulpje Abdu Ceesay bedankt voor het vele werk dat hij uitstekend geleverd heeft tijdens mijn afwezigheid. Wij hadden regelmatig contact via skipe en bespraken de zaken die gedaan moesten worden. Hij heeft alles zeer correct geregeld. Zonder deze man was de realisatie van het hospitaaltje haast niet mogelijk geweest. De insteek was dat de bevolking zelf de handen uit de mouwen moesten steken zodat ze zich ook verantwoordelijk voelen voor het door HEN gebouwde hospitaaltje. En zo is het ook gebeurd.



foto 2

De minister haalde in zijn toespraak aan dat hij enorm verheugd was dat er zo maar mensen uit Nederland het dorp Saaba en de omliggende dorpen een warm hart toedragen en er voor gezorgd te hebben dat de medische zorg op een hoger peil komt en dat dit ten goede komt van de mensen uit Gambia. Ook namens hem hartelijk dank daarvoor.



foto 3

Verder zijn er weer veel groentezaden verstrekt en is er veel voedsel uitgedeeld op de plekken waar dat schaars is.

Dit jaar is Albert Bos uit Harderwijk mijn reisgezel geweest. Albert gaat, via onze stichting, het meisje Helen Mendy haar studie en haar familie financieel ondersteunen. Voor hem was het de eerste keer dat hij in Gambia kwam. Toen wij terug waren in Nederland zei hij: "Ik had dit voor geen goud willen missen"



foto 4

Dezelfde gedachte heb ik ieder jaar als ik terugkom uit Gambia. Nog steeds na vijftien jaar werk in Gambia heb ik een goed gevoel als ik er weer geweest ben en een aantal mensen weer een beetje gelukkig heb gemaakt. U moet mij maar zien als een verlengstukje van u en hopelijk heeft u bij het lezen van het jaarverslag hetzelfde gevoel als ik en mijn vrouw Ineke.



foto 5

Ik wil u ook dit jaar weer allemaal hartelijk danken voor uw giften en medeleven.

A BARAKA ( Bedankt)
vriendelijke groet,
Gerard en Ineke Dunnink


Stichting Nkafou Njola Gambeya
Slotgraskamp 61
8162XX Epe
Bankrekeningnummer
IBAN NL73 RABO 0348 2278 68


Telefoon- 0578-621089
e-mail g.dunnink5@chello.nl
website: www.gambiadunnink.nl

Reisverslag Gambia januari 2012

Beste mensen,

Zoals alle andere jaren ook nu weer een verslag van wat er dit jaar allemaal gedaan is in Gambia.
In januari naar Gambia getogen en daar gezien hoe het is verlopen met de bouw van het hospitaaltje. Bij de bespreking in Saaba trof ik de dorpsraden van Saaba en vier omliggende dorpen die enthousiast waren over het plan en de werkzaamheden die reeds verricht waren. Van de 250 zakken cement en het gekochte zand waren de stenen gemaakt om met de bouw te beginnen. Fundering uitgegraven en de muren waren voor een gedeelte klaar. Zoals afgesproken was, is toen gebeurd.
In het verloop tot de regentijd in juni is de bouw doorgegaan en was het ruwe metselwerk klaar. In de regentijd is men niet verder gegaan met de bouw om de stenen uit te laten harden. Wel was afgesproken dat na de regentijd , eind september men zou beginnen met het maken en plaatsen van stalen spanten voor het dak.
Toen ik 21 november vertrok, had ik goede hoop dat de spanten klaar zouden zijn. Mijn hulpje Abdu had dit tijdens een telefoongesprek ook medegedeeld. Echter toen ik 24 november in Saaba kwam, zag ik tot mijn schrik dat niet alleen de spanten op de bouw stonden. Het hele dak was al klaar. De ruwbouw was op dat moment een feit. Hierna de koppen bij elkaar gestoken en een plan gemaakt voor de verdere bouw. Dan moet er ineens veel geregeld worden. Welke tegels komen er op de vloer wat worden de deuren en kozijnen, hout of staal. Een elektricien laten berekenen wat we allemaal nodig hebben etc etc etc. Dit is allemaal geregeld en men kan gewoon verder. Dat het allemaal wat sneller gaat, komt waarschijnlijk door het feit dat de bevolking van Saaba tussen de oren krijgt dat ze zich zelf verantwoordelijk voelen mee te laten praten en mee laten beslissen over het plan. Dat werkt! Zo als het er nu voor staat, liggen we voor op schema en zal het hospitaaltje ergens in Maart 2013 klaar zijn en geopend worden.




foto 3

Ook is er dit jaar weer voor een aanzienlijk bedrag medicijnen gekocht voor de medische post in Saaba. Deze medicijnen worden weer gratis verstrekt aan de bevolking. Hier is men altijd heel blij mee vooral omdat de bevolking ze zelf maar amper kan betalen. Dit gaat dan vaak ten koste van ander levensonderhoud.
Verder is weer voor alle kinderen schoolgeld betaald. Voor Louis, die vorig een verslag schreef, breekt een spannende tijd aan. 12 december begint het toelatingsexamen om toegelaten te worden voor het afstudeerjaar op de universiteit in Brikama, dat januari as begint. Zijn resultaten waren afgelopen jaar weer goed. Met de andere kinderen gaat het ook goed op 1 jongeman na die het niet kon bolwerken op school. Voor hem is bemiddeld voor een baan. Hij werkt nu bij een bedrijfje dat hekwerken en poortdeuren last. Voor een paar boeren groentezaden meegenomen die inmiddels vermoedelijk al boven de grond staan. Ook dit jaar weer bij de zusters of Charity geweest om medicijnen te brengen. Deze instelling, opgericht door de bekende zuster Theresa uit India, neemt zieke kinderen uit de sloppenwijk van Serekunda op en behandelt ze tot ze weer beter zijn. Ook hier is een gift altijd erg op zijn plaats. Met wat geld dat over was, werd nog rijst, olie, suiker etc gekocht en uitgedeeld aan een paar arme families. Voor diegenen die een naaimachine geschonken hebben, kan ik zeggen dat deze allen hun weg gevonden hebben.
Voorzover het jaarverslag. Op de foto van de wenskaart sta ik samen met mijn hulp Abdu Ceesay. Waarom met Abdu op de foto? Ik heb het natuurlijk vaak over mijn hulpje Abdu en u zult zich wel afvragen, wie is dat dan? Abdu heb ik twaalf jaar geleden leren kennen. Hij was toen al taxichauffeur en woonde in een sloppenwijk van Serekunda. Getrouwd en drie kinderen. Bij de geboorte van zijn derde zoon, vier jaar geleden overleed zijn vrouw aan een inwendige bloeding. Natuurlijk een heel gemis. Wij hebben hem toen vaak gesteund. Dit heeft ertoe geleid dat hij door zijn enorme inzettingvermogen mij altijd is blijven helpen en twee van zijn drie kinderen thuis heeft die hij zelf verzorgt. Zijn andere zoontje woont nog tijdelijk bij de moeder van zijn overleden vrouw. Inmiddels woont hij buiten Serekunda in een eigen compound waar hij de zaken goed voor elkaar heeft. Hij heeft stromend water is aangesloten op het electriciteitsnet en een goed dak boven zijn hoofd. Het mooie is dat hij nu zelf mensen uit zijn directe woonomgeving helpt met schoon water en als ze verder iets nodig hebben dan helpt hij waar dat kan. Als ik daar dan met hem over praat dan zegt hij altijd: Door jullie hulp kan ik nu ook andere mensen een helpende hand bieden. Dan denk ik , kijk daar hebben we het nou, natuurlijk met uw financiele hulp, voor gedaan. Dat geeft een goed gevoel. Ik dank u ook deze keer weer voor uw hulp en hoop het komend jaar ook weer een beroep te mogen doen op uw vrijgevigheid.
Vriendelijke groet,
Gerard Dunnink
Stichting Nkafou Njola Gambeya
Slotgraskamp 61
8162XX Epe
Bankrekeningnummer : 3482.27.868

Reisverslag Gambia januari 2012

Hallo allemaal. Even wat foto's van mijn werkzaamheden in Gambia. De bouw van het hospitaaltje is begonnen zoals u op de foto's ziet. In november had ik al een groot aantal zakken cement gekocht zodat toen de stenen al door de dorpsbewoners gemaakt zijn. Het was wel een klus zei men om de graafwerkzaamheden voor de fundering met de schop te doen maar het is gelukt. De mensen uit Saaba, het dorp waar gebouwd wordt, zijn enorm enthousiast.



Een stukje over een schooltje in een erg arm gebied, waar een pleegkindje van Ineke en ondergetekende ook naar school gaat is, dat wij in ons hulpverleningsprogramma hebben opgenomen. Hier zijn pennen potloden heelveel exercise books(schriften) speelgoed voor de kleintjes en verf om de school op te knappen geschonken. De meeste leerlingen hebben vaak geen geld om een schriftje of een pen of potlood te kopen. u begrijpt dus dat hulp hier op zijn plaats is.



Ook werd nog een gereedschapskoffer geschonken aan iemand die auto's repareert. Deze man heeft drie jongens in dienst die niet naar school zijn geweest maar toch op deze manier een vak kunnen leren.



Op een reis door het noordelijk gedeelte reden we langs een dorp wwaar de mensen nog in leemhutten wonen. Een van deze hutten stond in brand. We hebben voor de gedupeerden materialen gekocht om weer verder te kunnen leven. Zo dit was het wel weer.



Vriendelijke groet en nogmaals bedankt voor uw bijdragen.



Gerard Dunnink Stichting Nkafou Njola Gambeya Slotgraskamp 61 8162XX Epe Bankrekeningnummer 3482 27 868

Telefoon- 0578-621089 e-mail g.dunnink5@chello.nl website: www.gambiadunnink.nl

Reisverslag Gambia november 2011

Vorig jaar werd mij door de dorpsraad van het dorpje Saaba in Gambia gevraagd of er mogelijkheden waren om naast de medische post in dat dorp een klein hospitaaltje te bouwen.

Dat is natuurlijk wel iets om even over na te denken echter wetende dat de noodzaak echt aanwezig is om zoiets te realiseren heb ik de knoop doorgehakt en mij gestort in de voorbereiding voor een klein hospitaaltje in Saaba. U heeft inmiddels al wel via de pers of via lezingen en persoonlijk contact met mij begrepen dat dit onderwerp het afgelopen jaar de hoofdmoot zou worden voor mijn werk in Gambia. Gelukkig hebben heel veel mensen positief gereageerd op mijn verzoek te doneren voor dit project. Ik heb gelukkig een aanzienlijk bedrag bij elkaar gekregen zodat ik niet alleen een begin kan maken met de bouw van het hospitaaltje maar ook de lopen dingen gewoon door kan laten gaan.
7 november ben ik vertrokken naar Gambia voor 14 dagen. 9 november ben ik samen met mijn (onmisbare) hulpje Abdu Ceesay naar Saaba gegaan en heb daar mijn plan voorgelegd.

Teun Overeem uit Emst heeft belangeloos een tekening en bouwplan gemaakt voor de realisering van het hospitaaltje. Dit plan werd met open armen ontvangen en zoals het op papier staat wordt het ook uitgevoerd. De bevolking was zeer enthousiast. Door mij zijn 200 zakken cement gekocht en men begon direct met het maken van de stenen die nodig zijn voor de fundering en de verdere bouw. Voor het zand en andere zaken voor de fundering zorgt het dorp zelf.

Als ik 25 januari as weer terugga dan moet de fundering een feit zijn en kan men verder gaan met de bouw. Ik ga dan ook andere bouwmaterialen aanschaffen.

Het komende jaar moet er natuurlijk veel gebeuren. Gelukkig voelen de mensen in Saaba zichzelf ook verantwoordelijk voor het project. Dit komt omdat er door mij op gewezen is dat het voor de bevolking van Saaba en vier omliggende dorpen is wat hier gerealiseerd wordt. Verder heb ik, in de tijd die over was, voor veel kinderen schoolgeld betaald. Een van de tien kinderen waarvoor wij het schoolgeld betalen is Louis Mendy.

foto 5

Deze jongeman wordt al 8 jaar gesponsord door onze stichting. Hij gaat in januari zijn derde jaar in op de universiteit in Brikama en is nu op de helft van zijn studie. Ik heb zijn resultaten gezien. Als je deze resultaten om moet zetten in een cijfer dan heeft hij een dikke 7 ½. Dat is een goed resultaat. Hij studeert development en agricultuur (stad- en landontwikkeling en agrarische ontwikkeling.) Bij het jaarverslag zit een brief van Louis aan u gericht. Misschien wel leuk om eens te lezen hoe het zo’n jongeman vergaat die door u een kans heeft gekregen zich te ontwikkelen.
Juist met deze twee richtingen kan hij in Gambia zeker aan de slag als hij in 2014 afgestudeerd is.

Jammer genoeg was een container uit Nederland, waar ik een aantal goederen in heb staan, nog niet gearriveerd. Twee complete computers, een koffer met gereedschap, medische artikelen en een trapnaaimachine. Deze goederen ga ik samen met mijn vrouw in januari 2012 wegbrengen. Als ik in Januari terug ga dan wordt de hoofdmoot van mijn werkzaamheden aankopen materiaal voor de bouw van het hospitaaltje en natuurlijk de bedden en verder medische apparatuur. Al met al weer werk genoeg.

Ik kan me voorstellen dat u best wel eens nieuwsgierig bent en wat wilt zien van mijn werkzaamheden daar. Ik heb heel veel foto’s op CD tjes staan. Ik heb een beamer dus ik kan ze zo laten zien. Bel me gerust en ik kom langs. Ik word ook nog wel eens uitgenodigd om een lezing te geven. Als u interesse heeft voor een lezing bij bv een vereniging of een groep mensen dan ben ik gaarne bereid hier aan mee te werken.

Rest ons niets anders dan u heel fijne feestdagen te wensen en veel geluk en voorspoed in 2012.

Gerard en Ineke Dunnink Stichting Nkafou Njola Gambeya Slotgraskamp 61 8162XX Epe Bankrekeningnummer 3482 27 868

Telefoon- 0578-621089 e-mail g.dunnink5@chello.nl website: www.gambiadunnink.nl

REISVERSLAG PROJECT GAMBIA OKTOBER 2010


Beste mensen, 2 oktober 2010. Voor mij een gedenkwaardige dag.
Met drie vrienden rijdend op weg naar Gambia met een vrachtauto merk Mitsubishi Canter en een volledig ingerichte ambulance.
foto 1
Natuurlijk een fantastische uitdaging om dit te gaan doen. Eerst zou het vertrek plaatsvinden in januari 2010. Echter door een negatief reisadvies voor Mauritanië moest dat afgeblazen worden. Om alles in goede banen te leiden hebben we deze actie gevoerd op naam van mijn stichting Nkafou Njola Gambeya (https://www.gambiadunnink.nl/) Na een jaar lang de zaak terdege goed voorbereid te hebben was het dan eindelijk zover. Om goed door Mauritanië te komen, waren we verplicht ons aan te sluiten bij de Antwerpen-Banjul Challenge. Zo vertrokken we dus op 2 oktober j.l met 32 voertuigen naar Gambia, volgeladen met gesponsorde onderdelen, boodschappen, brandstof, campingspullen etc, etc. Via België Frankrijk en Spanje Europa verlaten. Tot zover ging alles goed.

Met de ferry in Cepta Marokko aangekomen, kwamen we het eerste probleem tegen. We mochten niet met de ambulance door Marokko, terwijl we toch alle papieren voor doorvoer goed geregeld hadden. Na zes uur overleggen, werd er beslist dat er eerst een toezegging van de Nederlandse ambassade in Marokko moest komen dat we echt alleen maar door Marokko moesten en dat we echt de ambulance niet gingen verkopen in Marokko. Na nog eens twee uur wachten kwam er eindelijk een fax en mochten we verder.

De reis door het middelgebergte van de Atlas was fantastisch mooi maar wel zwaar. Echt smalle weggetjes door de bergen met vlak naast je, zonder vangrails soms ravijnen van wel twee- driehonderd meter diep. Fantastisch mooie natuur en vergezichten, kleine dorpjes tegen de bergwanden en Berber nederzettingen met prachtige woontenten. Het laatste gedeelte in Marokko was alleen maar geel, wit en rood zand van de Sahara.
Gekomen bij de grens van Marokko- Mauritanië, hield ineens de verharde weg op en werden we, begeleid door gidsen , door de woestijn, met om ons heen mijnenvelden en gestrande voertuigen, begeleid naar de grenspost Mauritanië.
foto 2
Daar de Mauretaanse autoriteiten angst hebben voor aanvallen van Al Qaida werden we vanaf de eerste dag tot de grens met Senegal begeleid door gewapende militairen. Wel gezegd mag worden dat Mauritanië er alles aan doet om iedereen veilig door het land te krijgen. Na drie dagen Mauritanië kwamen we aan bij de grens van Senegal.

Ook hier weer hetzelfde gedoe. Per voertuig 240 euro betalen om in twee dagen door Senegal te komen. Na uren overleg werd dit bedrag verminderd tot 70 euro per voertuig. We waren het hier niet mee eens. Een van onze medereizigers heeft toen een gouverneur in Gambia gebeld en verteld wat er aan de hand was. Na heen en weer bellen tussen Gouverneur Gambia en Gouverneur Senegal en de grenspost was het bedrag plotseling nog maar 16 euro per voertuig. Dit soort corruptie kom je natuurlijk tegen in landen waar men alleen maar bezig is met overleven. Na hevige tropische regenbuien in St Louis in Senegal konden we na twee dagen de grenspost Senegal- Gambia bereiken. In Gambia aangekomen werden we feestelijk onthaald en werden de vrachtauto en de ambulance overgedragen aan Riders For Health Gambia. We werden daar ondersteund door een lid van Riders For Health uit Nederland. Men was daar echt blij met deze gift. Op deze manier hebben we wel een steentje bijgedragen aan de verbetering van het ziekenvervoer in Gambia.
foto 3
Na een dag rust, heb ik mijn drie maatjes gedag gezegd en ben verder gegaan met mijn eigen project.

Natuurlijk eerst op bezoek bij de twee vrienden Abdu en Amadou. Met Abdu gaat alles goed maar met Amadou is het duidelijk minder goed gegaan het laatste jaar.
Door de enorme tropische regenbuien was een gedeelte van zijn compound (huis) ingestort. Een troosteloze boel. Zijn taxi had het begeven en hij had zelf al ongeveer een half jaar een fikse ontsteking aan een van zijn ogen. Eerst maar eens medische hulp gezocht en gezorgd voor medicatie. Slechter kan het eigenlijk niet.
foto 4

Daarna hebben we samen zand en cement gekocht voor de herbouw van zijn woning. Tijdens mijn aanwezigheid heeft Amadou mij ook niet meer geholpen maar is bezig gegaan zijn huis weer op te bouwen. Toen ik op 12 november in het vliegtuig stapte was het huis op stukadoren na gereed. Vorig jaar had ik nog zand en cement gekocht voor Amadou om een muur om zijn grondgebied te bouwen zodat er geen beesten van anderen meer op konden die al zijn verbouwde groenten opvraten. Bij aankomst zag ik dat zijn land vol stond met cassave, aardappelen, maïs, rode pepers, bananenbomen, een mango boom en een sinasappel boom. Hij was erg blij met de afscherming.

Verder heb ik dit jaar weer veel schoolgeld betaald zodat er een behoorlijk aantal kinderen op kosten van de stichting naar school kunnen. Een van hen is Louis Mendy. Hij is vorig jaar naar de universiteit gegaan en heeft het eerste jaar goed doorlopen. Louis is erg blij met onze ondersteuning en pakt de kans voor een goede toekomst met beide handen aan.

Tijdens mijn verblijf werd ik benaderd door een man die vorig jaar tijdens zijn werk (politieman) was gevallen en rechts verlamd was geraakt. Deze man vroeg mij of ik voor zijn twee oudste jongens schoolgeld wilde betalen. De man moest leven van een uitkering van 20 euro per maand. Hier kun je net een zak rijst van 50 kilo voor kopen. Ik ben bij deze familie op bezoek gegaan en heb het verhaal van de vader aangehoord. De jongste van de twee jongens liet zijn resultaten van school zien. Ik schrok er wel een beetje. Deze resultaten waren zo goed dat je gerust kunt stellen dat de jongen hoog begaafd is. Zeker jammer als zo’n jongen niet meer naar school kan. Met dit verhaal heb ik geprobeerd de jongeman onder te brengen bij Gambiaanse stichting. En dat is gelukt. Hij krijgt de gelegenheid de komende drie jaar zijn opleiding op het voortgezet onderwijs af te maken. Hier kun je zien dat Gambia zelf ook zuinig is op dit soort talenten. Over drie jaar gaan we bekijken wat we kunnen betekenen voor deze jongeman. Het zou zonde zijn als dan zijn studie stopt. De andere zoon van de man die aan zijn examen jaar zou beginnen hebben wij onder onze hoede genomen en is het schoolgeld door ons betaald.

Ook dit jaar weer voor 1000,-- euro medicijnen gekocht voor de medische post in Saaba. Bij een bezoek aan de medische post bleek dat zij met door ons gekocht materiaal de post hadden opgeknapt. Mooi geschilderd, alle banken gerenoveerd en een behandelkamer ingericht waar een behandeltafel staat en kleine medische apparatuur ligt, geschonken door mijn huisarts. Er is een tweede verpleger/ziekenverzorgende bijgekomen. Het gaat dus heel goed met deze post. De dorpsraad was natuurlijk aanwezig bij onze komst en vertelde dat zij enorm dankbaar waren voor de giften, gedaan door de donateurs/sponsoren van onze stichting. Mij is gevraagd iedereen hier hartelijk voor te danken. Verder hebben wij samen met de dorpsraad het plan opgevat om een plan te maken voor het bouwen van een klein hospitaaltje naast de medische post. Drie bedden voor kraamopvang en drie bedden voor algemene opvang. Dit is eigenlijk noodzakelijk omdat het dichtstbijzijnde hospitaal 38 kilometer verwijderd ligt van de dorpen die gebruik maken van onze medische post. 38 kilometer is voor ons niet ver maar voor de bewoners uit de omgeving van Saaba is dat wel het geval omdat er geen ambulancevervoer is in die streek van het land. In april of mei 2011 krijg ik een bouwplan toegestuurd. We gaan dan kijken in hoeverre we het dorp Saaba kunnen helpen aan een klein hospitaaltje. Hopelijk gaat dit lukken.

Wat hebben we verder nog gedaan.
Voor het project met de vrachtauto en de ambulance heeft onze stichting een bijdrage geleverd van ongeveer 2000,-- Euro. De overige kosten voor dit project, ongeveer 6000,-- Euro, zijn via sponsoring binnen gekomen
Heel veel kleuter- en babykleding uitgedeeld aan mensen waarvan de kinderen echt slecht gekleed gingen.
Pootmais uitgedeeld die wij hadden meegekregen van een kennis uit Oene en uitgelegd hoe het poten gedaan moet worden.
Een kruiwagen, hakmessen, schoffels, harken een spade en wat metselgereedschappen gekocht voor een boer die veel pinda's verbouwt.
foto 7
Een aantal gezinnen voorzien van een zak rijst, suiker, olie, thee , vitaminepreparaten voor kinderen, kaarsen en melkpoeder.
Van een bedrijf uit Zwolle drie prachtig gevulde gereedschapskoffers gekregen. Een van de drie is in de door ons geschonken ambulance geplaatst en de andere twee zijn geschonken aan mensen die allerlei reparaties uitvoeren. Ik kan u vertellen dat zo’n koffer voor een Gambiaan een trots bezit is waar hij enorm veel plezier en gemak van heeft.
Zo, ik denk dat mijn verslag wel compleet is. Moet natuurlijk nog wel even kwijt dat mijn vriend in Gambia Abdu mij ook dit jaar weer goed geholpen heeft waar dat nodig was. Hij moest het dit jaar alleen doen omdat Amadou zijn huis weer moest opbouwen. Zonder hem was het een stuk moeilijker mijn werk daar goed te doen.
Ik wil u namens de stichting Nkafou Njola Gambeya (samen sterk voor Gambia) hartelijk danken voor uw steun op welke wijze dan ook en hoop dat u ons de komende jaren wilt blijven steunen. Met de bouw van een hospitaaltje in Saaba hebben wij uw hulp echt nodig.
Vriendelijke groet,
Namens de stichting ,
Gerard Dunnink
Stichting Nkafou Njola Gambeya
Slotgraskamp 61
8162 XX Epe
Bankrekeningnummer: 3482 27 868

REISVERSLAG GAMBIA NOVEMBER 2009



15 November was het weer zover. Na een voor mij en Ineke vrij hectische tijd stapte ik dit keer alleen in het vliegtuig richting Gambia. Ineke had mij naar Schiphol gebracht en na drie uur wachten verliet ik Nederland.

22 Oktober was mijn laatste werkdag alvorens te gaan genieten van mijn functioneel leeftijdsontslag (VUT). Ik schreef al dat het een hectische tijd was voor mijn vertrek. Wennen aan niet meer ’s morgens om half acht vertrekken naar mijn werk, mijn collegae niet meer zien, de hectiek van mijn werk missen en zolang Ineke werkt huisman spelen.

Maar nu Gambia.

Hartelijke ontvangst door Abdu en Amadou mijn trouwe helpers sinds tien jaar.

Zij brachten mij naar kennissen waar ik tijdens mijn verblijf in Gambia bij in kon trekken. Dus geen hotel dit jaar maar gewoon in de kost bij Nederlanders.

Maanden voor mijn vertrek had ik het programma al klaar. Ik wist dus wat mij te wachten stond. Veel werk en weinig tijd voor andere dingen. Vorig jaar had ik al iets verteld over Louis F. Mendy. Deze jongen wordt door de stichting al zes jaar gesponsord. Wij betalen het lesgeld voor zijn school. Hij heeft het voortgezet onderwijs met succes afgesloten en is toegelaten tot de enige universiteit in Gambia. Hij gaat daar agrarische wetenschap en management economie studeren. Natuurlijk hartstikke leuk dat deze jongen zo’n kans gegrepen heeft en daar heel serieus mee is omgegaan. Hij is zich terdege bewust dat hij zonder onze hulp verdwenen was in de grijze massa en zou dan waarschijnlijk samen met zijn vader op het boerenbedrijfje werken zonder toekomstperspectief.

Tevens hadden wij de vader van Louis vorig jaar beloofd dat hij dit jaar dakplaten zou krijgen om een nieuw dak op de compound te maken. Het dak bestond nog uit palmbladeren en maïsbladeren. Ieder jaar met regentijd was het door lekkage erg nat in de compound en hadden ze heel veel last van muggen die malaria veroorzaken.(doodsvijand nummer 1 in Gambia). Alles daar afgeleverd inclusief een hamer want die hadden ze natuurlijk ook niet. In januari na de oogst van cassave en pinda’s gaan ze de platen op het dak maken. De mensen waren enorm blij en dankbaar. Zij vroegen iedereen, die meewerkte aan onze stichting (donateurs), hartelijk te danken.

Verder heb ik de medische Post in Saaba twee keer bezocht. Deze post krijgt al vier jaar lang, ieder jaar, voor duizend euro medicijnen. Deze medicijnen worden gratis verstrekt aan de bevolking uit dit dorp en de omliggende dorpen. Vorig jaar is bouwmateriaal gekocht voor een toiletgebouwtje bij het centrum. Bij onze komst was dit project af. Er stond een mooi gebouwtje met drie herentoiletten en drie damestoiletten. Natuurlijk geen europees toilet maar wel netjes en schoon. Tevens is er dit jaar verf gekocht om het centrum te schilderen en cement om wat zitplaatsen in de wachtruimte te vernieuwen. Heel veel schoolgeld is er betaald om een aantal kinderen, uit voornamelijk eenoudergezinnen , weer een jaar naar school te laten gaan. Voor taxichauffeur Amadou, die mij altijd helpt zijn een aantal zakken cement gekocht teneinde een omheining om zijn compound te maken. Als Amadou wat groeten verbouwde dan werd dit opgevreten door loslopende ezels en geiten. Als de muur om zijn compound klaar is kan hij groente en fruit gaan verbouwen waarvan de helft verkocht kan worden op een lokale markt. Deze verplichting heeft hij meegekregen. Ook dit jaar is er weer gedacht aan het eenzijdige voedsel wat de kleintjes krijgen alsmede het veel voorkomende hoesten. Op veel plaatsen zijn medicinale hoestdranken en vitaminepreparaten uitgereikt en is voorlichting gegeven aan de mensen hoe ze op een simpele manier de kinderen niet zo eenzijdig voeden en is verteld wat voor voedsel ze moeten gebruiken. Al met al weer een enerverende tijd gehad in Gambia waar men altijd alleen maar bezig is met overleven. Overigens merk ik wel dat er van regeringswegen een aantal zaken goed opgepakt worden. Meisjes, die vaak thuis gehouden worden kunnen de komende jaren gratis naar school. Er komen wel steeds meer regels in het land die er voor zorgen dat er geld in het laatje komt. Buitenlanders die een woning of andere bezittingen hebben moeten nu ingezetenenbelasting betalen ( soort WOZ). Door iedere persoon die Gambia in reist wordt 10 Euro toeristenbelasting betaald, medische hulp wordt uitgebreid door een paar nieuwe ziekenhuizen en de stichting Ryders for Health, waarvoor ik samen met drie anderen in januari een ambulance en een klein vrachtwagentje, rijdend weg ga brengen, zorgt voor medische hulp in gebieden die moeilijk bereikbaar zijn. Men probeert het wegennet van doorgaande wegen die belangrijk zijn voor de economie van het land goed te onderhouden. Bijvoorbeeld de route van de hoofdstad van Gambia naar buurland Senegal is met behulp van een groot bedrijf uit Taiwan nieuw aangelegd. In de oude situatie deed je er ongeveer een halve dag over om in Senegal te komen nu gaat dat in een paar uur. De infrastructuur verandert dus wel echter de werkgelegenheid blijft een groot probleem.

In de toekomst willen we gaan proberen wat meer mensen een micro krediet te geven om zelf een bedrijfje op te zetten. Een mooi voorbeeld hiervan is een jonge vrouw die twee jaar geleden een microkrediet van 750 Euro kreeg. Zij heeft van dit geld een buurtwinkeltje ingericht waar allerlei dagelijkse benodigdheden te koop zijn. In twee jaar tijd heeft ze inmiddels 500 euro terugbetaald en de laatste tweehonderd en vijftig euro hoeft ze niet terug te betalen maar moet ze weer investeren in haar winkeltje. Een leuk succes. Let wel een maandsalaris ligt tussen de 35 en 50 euro dus 250 euro is in Gambia heel veel geld.

Zo dit was het verhaal van dit jaar.

Rest mij niets anders dan u hartelijk te danken voor de bijdragen die u heeft geleverd aan onze stichting en wij spreken de hoop uit dat u het komend jaar wederom een bijdrage wilt leveren zodat wij ons werk voort kunnen zetten in Gambia.

Namens de stichting Nkafou Njola Gambeya hartelijk dank.

Natuurlijk ook een woord van dank aan alle mensen van de Jeu De Boulesclub Epe voor de giften en de telefoons. Het idee van de fooienpot op de bar was geslaagd. Dit heeft u kunnen horen op de jaarvergadering j.l. Hopelijk blijft het potje er staan en komt er dit jaar weer een mooi bedrag in. ABARAKA= BEDANKT

Vriendelijke groet: Gerard en Ineke Dunnink

REISVERSLAG GAMBIA 2008 GERARD DUNNINK


Beste mensen,

Vrijdag 24 oktober was het dan weer zover. De koffers gepakt en samen met mijn vrouw Ineke , haar zus, Herjet en haar man Wilco in de auto naar Schiphol.

Eerst maar eens even vertellen dat het begin van de reis anders was dan andere jaren. Herman, de man van mijn jongste zus, mijn vaste reisgenoot en medebestuurslid van de stichting was er niet meer bij. In Januari dit jaar werd hij , toen wij in Gambia waren, geconfronteerd met een ernstige ziekte. Longkanker met uitzaaiingen naar de lymfeklieren en de hersenen. 20 augustus 2008 is hij overleden. Een enorme schok natuurlijk, hij was nog maar 54 jaar. Herman was bezeten van onze projecten in Gambia en organiseerde vaak zaken die geld op brachten voor de stichting . Herman was de laatste twee jaar uitdrukkelijk bezig geweest met een medische post in het plaatsje Saba. Daar werd ieder jaar voor 1000 Euro medicijnen heen gebracht. Deze werden voor niets aan de lokale bevolking geschonken. Verder zijn de kosten van het aanleggen van elektriciteit door onze stichting betaald. Toen ik het bestuur van dit dorp de mededeling deed dat mijn zwager was overleden, vonden zij het een goed plan de naam van Herman als herdenking te verbinden aan deze medische Post.

In Gambia aangekomen werden wij geconfronteerd met het feit dat in de nacht voor onze aankomst de vrouw van 1 van onze twee taxichauffeurs, die ons altijd helpen en eigenlijk onmisbaar zijn, was overleden. Een uur na de bevalling van haar derde zoon, kreeg ze in het ziekenhuis een inwendige bloeding. In het ziekenhuis was op dat moment niemand aanwezig die een infuus aan kon leggen. Ze is als het ware doodgebloed. Alweer een enorme schok en als of dat nog niet genoeg was hoorden wij de volgende morgen dat een 7 jarig nichtje van de andere taxichauffeur , aan Malaria was overleden. Ik was blij dat ik niet alleen hoefde te gaan en dat mijn vrouw en haar zus en zwager er ook bij waren. Ik vertelde natuurlijk altijd wel alles maar je moet het een keer zelf gezien en geroken hebben, je moet zien hoe de mensen leven, met hen communiceren, eten enz om echt te weten hoe men daar leeft. Ze hadden natuurlijk hetzelfde gevoel als ik toen ik daar voor het eerst was. Een ware cultuurshock. Ik hoorde mijn zwager vaak zeggen dat hij het gevoel had dat hij midden in een film zat. De opbrengst van de sponsoring en acties was dit jaar bijna 8000 Euro. Een mooi bedrag waar je heel veel mee kunt doen in Gambia. Wat hebben wij zoal gedaan dit jaar. Met de donatie van de Hervormde gemeenschap in Veessen, werd sanitair en een watertank gekocht voor de school van de Redeamers Christian Church. Deze school is zo goed als af . Hier hebben wij in het verleden ook al bouwmaterialen en schoolmaterialen voor gekocht. Een Stichting in Meppel heeft hier het leeuwendeel aan betaald en begeleid de bouw van de school.
foto 1
Dit is de bouw van de nieuwe school. Deze school vervangt de oude Christian Redeamersschool in Serekunda. De Ned Herv Kerkgegemeenschap in Veessen heeft een behoorlijke bijdragen geleverd aan de bouw van deze school.

Voor de RK school in het dorp Kukujang Mariama hebben we school materialen gekocht alsmede een inverter. Een inverter wordt daar gebruikt om stroom van zonnepanelen, die we vier jaar geleden op deze school hebben laten plaatsen, naar een vijftal computers te voeren zodat de kinderen daar ook computerles krijgen nu. In dit dorpje is voor twee kinderen op een lage school, kinderen uit 1 oudergezinnen, lesgeld betaald. Ook werd hier op een school voor voortgezet onderwijs voor een jongeman en een jonge dame lesgeld betaald. Louis Mendy is een jonge man uit een dorpje in de wildernis die acht jaar geleden door onze stichting in de gelegenheid is gesteld naar school te gaan. Hij is zich bewust geworden dat hij een enorme kans heeft gekregen te gaan studeren en doet ook erg zijn best. Volgend jaar gaat hij een universitaire of HBO opleiding volgen.
foto 2
Voor deze jongeman wordt al jaren lesgeld betaald. Hij doet enorm zijn best en gaat volgend jaar waarschijnlijk naar de universiteit of gaat een Hogerberoepsopleiding volgen. Hij is zich bewust van het feit dat hij middels ons projekt een enorme kans heeft gekregen zich te ontwikkelen en een goede toekomst op te bouwen om zijn familie te steunen en mee te helpen aan de opbouw van infrastructuur van zijn land.

Tijdens een bezoek aan zijn vader bleek dat zij al jaren in de regentijd in huis haast net zo veel regen krijgen dan buiten. Het dak van de compound is niet goed meer. Volgend jaar gaan we daar voorzieningen voor treffen. Dit jaar was dat niet meer mogelijk omdat de financiële middelen niet meer reikten.. Als het nat is in zo’n compound dan krijg je een enorm probleem met muggen die malaria veroorzaken. Deze beestjes trekken in vochtige warme ruimtes en veroorzaken veel overlast.
foto 3
Medische apparatuur, gekregen van onze huisarts de heer Boon in Epe. De zuster op de foto was enorm blij met deze gift. Heel veel van deze apparatuur had ze niet maar moest ze eigenlijk wel hebben om haar werk goed te doen. Deze gift kwam als een geschenk uit de hemel!

Verder hebben we bij een aantal scholen veel lesmateriaal en andere zaken gebracht. Als lesmateriaal wordt aan de kinderen geschonken. In het dorp Saba bij de Medische post is overleg geweest om naast het gezondheidscentrum een toiletgebouwtje te bouwen. De plannen lagen klaar en dit project is door onze stichting gefinancierd. Tevens gaan we vanuit Nederland zorgen voor 1 of 2 behandeltafels. Deze worden dan per container naar Gambia verstuurd en daar opgevangen en vervoerd door 1 van de taxichauffeurs die ons altijd helpen. De beide taxichauffeurs hebben voor hun werkzaamheden voor onze stichting een behoorlijke portie levensmiddelen zoals rijst, olie, suiker en thee alsmede kaarsen voor een stukje verlichting in hun woning gekregen. Ook hebben we bij een aantal mensen wat van deze voedselpakketten afgeleverd. In totaal wordt er voor tien kinderen lesgeld betaald. Als we dan in een dorpje komen waar we lesgeld gaan betalen en we komen even bij een ouder van deze kinderen dan ligt er altijd een zakje gepelde pinda’s voor ons klaar of ze hebben een maaltijd voor ons bereid. Waarom vertel ik dit nu? Ieder keer word ik weer geconfronteerd met mensen die eigenlijk gewoon niets hebben en dan toch nog wat voor ons willen doen. Als we dan weggaan dan heb ik zo’n rot gevoel en geef deze mensen stiekem een paar centen en zeg dan doe er maar wat leuks mee. Later dan denk hoe kun je nu zeggen doe er maar iets leuks mee als je alleen maar bezig bent met overleven. Geen verjaardagsfeestjes, geen sinterklaas, voetballen met iets wat op een bal lijkt op blote voeten of zwemschoentjes, iedere dag weten dat je morgen weer iets te kort komt en kinderen niet naar school kunt laten gaan, vaak geen medicijnen kunt kopen tegen malaria en andere ziekten. En toch delen deze mensen hun armoede onderling!!
foto 4
Dit is ons pleegkindje Ineke, genoemd naar mijn vrouw, zij is nu acht jaar en woont tijdelijk bij haar oma op het platteland. Het is een cultuurverschijnsel dat 1 van de kleinkinderen vaak bij de oma's leven. Kleine Ineke is een dochter van de taxichauffeur die ons altijd helpt als wij in Gambia zijn.

Onze stichting helpt deze mensen en scholen en medische posten en kleine ondernemers omdat er gelukkig mensen , gemeenschappen en bedrijven zijn in Nederland die dit mogelijk maken. BEDANKT voor uw steun en hopelijk blijft u ons steunen zodat wij dit werk gewoon nog een hele tijd voort kunnen zetten

Namens de stichting : NKAFOU NJOLA GAMBEYA (samen sterk voor Gambia)
willen wij u hartelijk danken voor uw bijdrage of uw medeleven met ons project.
Gerard Dunnink

REISVERSLAG GAMBIA 2007-2008 GERARD DUNNINK

Beste mensen,

Eerst maar even uitleggen waarom ik in 2007 niet naar Gambia ben gegaan maar pas in januari 2008. Op 10 oktober 2007 zijn mijn vrouw en ik weer opa oma geworden van een tweede kleinzoon genaamd Gijs van mijn zoon en schoondochter en op 21 november 2007 zijn we wederom opa en oma geworden van een kleindochter Floortje van onze dochter en schoonzoon. Dit zijn natuurlijk gebeurtenissen die je niet kunt en mag missen, vandaar.
foto 1

Op 7 januari 2007 was het dan zover. Samen met mijn zwager Herman om 7 uur ’s morgens in het vliegtuig gestapt met koffers vol spullen en een hoofd vol ideeen en plannen. Bij aankomst ons eerst laten verwittigen door onze 1e taxichauffeur Abdu hoe de medische toestand van Demba ons derde hulpje was. Dit bericht was niet rooskleurig. Bot TBC in ernstige vorm. Gelukkig is hij geholpen met ondersteuning van een echtpaar uit Apeldoorn, die een woning in Gambia hebben. Bij een operatie aan zijn rechtervoet waar de tbc zit werd een gedeelte van zijn enkelbot verwijderd. Dit veroorzaakte een grote wond die nog zeker 2 maanden om de dag verzorgd moet worden. Het is dan afwachten hoe het genezingsproces verloopt. In het ergste geval vindt een amputatie van de voet of het onderbeen plaats. Maar er is goede hoop op herstel. Geen goed begin meer voor Demba. We hebben voor Demba een gezinsbudgettering gedaan tot en met juni. Na juni moet hij weer zover genezen zijn dat hij zich zelf weer kan redden. De volgende klus was het contact met de kinderen/studenten die door ons project gesteund worden.
foto 2

Madeline Mendy, Louis P Mendy en Ellen Mendy, allemaal dezelfde achternaam Maar geen directe familie. Die naam is daar hetzelfde als hier Van Dijk of Bos etc. Madeline zit in het eerste jaar van een opleiding van vier jaar. Zij heeft er voor gekozen ziekenverzorgster of verpleegster te worden. Louis Mendy is zeventien jaar en moet na dit jaar nog 1 jaar en gaat dan hoogstwaarschijnlijk naar een universiteit in Gambia. Dit zou wel een leuk resultaat zijn voor deze jongen. Zijn klassenleraar is er van overtuigd dat hij dit aan kan. Het is een serieuze, gedreven jongen. Ellen Mendy zit in groep 7 en moet hierna nog drie jaar naar de lagere school voordat ze naar een voortgezette opleiding kan. Verder wordt er nog voor drie jonge kinderen schoolgeld betaald. . Daar we dit jaar afgesproken hadden extra aandacht te besteden aan een medische post in Saba op de Northbank in Gambia, zijn we twee keer naar Saba gereden. In de eerste week aangekomen bij deze post, zagen wij dat men met het, vorig jaar, door beschikbaar gestelde bedrag , het gebouw netjes had opgeknapt. Ze hadden zich dus aan de afspraak gehouden. Samen met de verpleegster die daar, samen met een lokale vroedvrouw het medische gebeuren runt, besproken wat ze nodig hadden. Met een hele lange lijst met wensen teruggekeerd naar Serekunda om daar inkopen te doen. Enorm veel medicijnen voor malaria alsmede antibiotica en verder nog heel veel medicijnen en medische apparatuur, zoals bloeddrukmeter, hartslagmeter, weegschaal, tafels en stoelen aangeschaft. Tevens werd besloten de medische post aan te laten sluiten op het elektriciteitsnet dat nog maar kort geleden is aangelegd en langs dat dorp loopt. Men was natuurlijk enorm verheugd dat men aangesloten werd op het elektriciteitsnet. Men kan nu ook ’s avond op een fatsoenlijke manier medische hulp verlenen als dat nodig is. Tevens hebben wij in dit dorp een school ,waar kinderen op zitten tussen de vier en zeven jaar, voorzien van erg veel lesmateriaal.
foto 3

Verder hebben we voor de in aanbouw zijnde Christelijke Redeamersschool een bedrag beschikbaar gesteld voor de aankoop van 50 zakken cement. Deze bijdrage is afkomstig van de hervormde gemeenten Oud/Zuid Beijerland en Veessen. Tevens zijn van deze bijdrage een aantal studiebijbels gekocht. Deze zijn meegegeven aan Louis P Mendy de student. Hij komt uit een van oorsprong christelijk dorp waar hij iedere week bijbellessen volgt. Dit dorp ligt wat afgelegen en heeft tot nu toe weinig donaties gehad. Volgend jaar nemen we dit dorp op in ons project en gaan we kijken of we daar wat voor de school en de kerk kunnen betekenen. In het dorp Tanje waar een(1) van onze drie taxichauffeurs nu woont zijn we in een school geweest waar men een kleine opvang had gerealiseerd voor kinderen die tijdens de lessen een malaria aanval krijgen. Voor deze school zijn een first aid box en wat andere medische zaken gekocht. Tijdens onze reizen naar de scholen en de medische posten is er ook weer voedsel uitgereikt alsmede vitaminepreperaten.
foto 4

Een nare bijkomstigheid is wel dat ik na een paar dagen al verkouden werd en lopende het verblijf daar een lichte longontsteking heb opgelopen waardoor ik de laatste drie dagen in Gambia in bed heb gelegen en in een ziekenhuis ben geweest voor onderzoek. Er is dus niet veel gelegenheid geweest kleine Gambiaanse ondernemers te steunen. Dit gaat volgend jaar wel weer gebeuren.
foto 5

We zijn nog wel bij de jonge boer, die wij twee jaar geleden een koe hebben gegeven, geweest. Hij heeft weer een kalf bij deze koe. Dat gaat dus goed. Hij is erg tevreden en blij dat wij hem steunen. Samen met mijn zwager Herman werd ik uitgenodigd door een broer van de president van Gambia. Hij is voorzitter van de Jameh Peacefoundation. Van auto’s die de laatste tijd Amsterdam Dakar hebben gereden en in Gambia geveild worden, krijgt deze foundation de opbrengst en koopt er medicijnen voor die gratis verstrekt worden in een ziekenhuis in een sloppenwijk in Serekunda. Deze man was op de hoogte gebracht van het feit dat wij al een aantal jaren in Gambia bezig zijn. Hij bedankte ons hartelijk en vroeg iedereen in Nederland die ons project steunt, hartelijk te danken. Met hem zijn ook afspraken gemaakt voor het geval zijn ons of wij hen ergens mee kunnen helpen. Toch wel een beetje een kroon op ons werk. Al met al was het weer een vruchtbare reis naar Gambia. Alle dingen de gepland stonden zijn gedaan. We hebben weer een groot aantal mensen het gevoel gegeven dat er ergens op deze aardbol mensen zijn die gelukkig iets van hun rijkdom willen delen met mensen die het hard nodig hebben.

Namens de stichting:
NKAFOU NJOLA GAMBEYA (samen sterk voor Gambia)
Willen wij u hartelijk danken voor uw bijdrage
of uw medeleven met ons project.
Namens het Bestuur:
Gerard Dunnink
Herman du Bois

Hieronder nog enkele foto's:
foto 6
foto 7
foto 8
foto 9
foto 10
foto 11
foto 12

REISVERSLAG GAMBIA 2006 GERARD DUNNINK

Beste vrienden,

In november 2005 toen ik net terug was, dacht ik jonge jonge nu heb ik gelukkig weer een jaar de tijd om alles te regelen voor 2006. Maar voor je het in de gaten hebt zijn er zo weer een paar maanden voorbij en had ik eigenlijk nog niet veel gedaan.
foto 1
Een van mijn belangrijkste beweegredenen voor het helpen van de mensen in Gambia is dat de jeugd in Gambia een kans krijgt in hun eigen land en omgeving proberen een toekomst op te bouwen door middel van studie en opvoeding in hun eigen cultuur of ze nu hervormd, katholiek, moslim, humanist zijn dat maakt allemaal niet uit, het zijn allemaal gewoon mensen net zoals u en ik het enige verschil is dat wij alles hebben en zij alleen maar bezig zijn met overleven.

30 oktober was het dan zover. Dit jaar zijn we met z’n drieën geweest .Mijn zwager Herman, die al een aantal jaren meegaat, en mijn schoondochter Maaike en ondergetekende. Met 80 kilo overgewicht in de koffers (muskietennetten, babykleding, etc, etc) zijn we het vliegtuig ingestapt. Op de luchthaven van Banjul in Gambia werden we hartelijk ontvangen door een(1) van onze vaste taxichauffeurs Abdu Ceesay. Een fijn weerzien. Lopende het jaar heb ik natuurlijk wel contact met deze mensen maar als je elkaar dan weerziet na een jaar dan is het even feest. Alles geïnstalleerd in het hotel en de volgende dag maar direct aan de slag gegaan.

Maaike had een afspraak lopen om een aantal dagen te gaan werken of helpen bij de Missionary of Charity Sisters. Een Rooms katholieke stichting die, gevestigd in een door Unicef gebouwd centrum, erg zieke kleine kinderen en hun moeders opvangen en hen daar zover verzorgen tot ze beter zijn. Als je voor het eerst in Gambia bent krijg je sowieso al een cultuurshock en als je dan ook nog geconfronteerd wordt met zieke kinderen en moeders die vertellen hoe het leven in Gambia meer lijkt op overleven dan op leven dan krijg je vanzelf een brok in je keel. We hadden daar allemaal wel een beetje last van. Terwijl Maaike aan het werk was in de missionary, hebben Herman en ik gecontroleerd of enkele projectjes , die we vorig jaar gedaan hadden nog werkten en hebben gekeken of de mensen zich aan de afspraken hadden gehouden die we met ze hadden gemaakt. Alles was goed gegaan.
foto 2
Missionary of Charity Sisters
foto 3
Dit kindje wordt verpleegd in The Mission of Charitysisters waar Maaike dit jaar een poosje gewerkt heeft tijdens ons verblijf in Gambia. Hier worden zieken kinderen, met hun moeder, ondergebracht en kosteloos verzorgd. Maaike heeft voor deze instelling, met geld dat zij van haar ouders had ge- kregen, medicijnen en speelgoed gekocht.


foto 4
Ook de thee gaan we eerlijk verdelen.
foto 5
Voedseluitgifte.

Hierna maar begonnen met een paar dagen voedseltransporten. Dit doen we ieder jaar. We bezoeken dan zomaar wat mensen, voornamelijk op het platteland waar veel armoede heerst, en brengen daar rijst, suiker, olie, thee en kaarsen . Dit jaar hadden we een aantal muskietennetten bij ons die we ook tijdens deze voedseltransporten hebben uitgedeeld. Er sterven jaarlijks heel veel mensen aan malaria, vandaar de muskietennetten.
foto 6
Tijdens de voedseltransporten op het platteland komen we vaak in deze kraal dorpen. De mensen leven hier nog echt primitief.
foto 7
Als je geen geld hebt om iets te kopen en er wordt zo maar rijst, suiker, thee. olie en kaarsen voor je hut gezet dan is dat geen wonder maar een geschenk van allen die meehelpen mijn project financieel te steunen zodat deze mensen weten dat er mensen elders op de wereld zijn die een beetje van hun rijkdom willen afstaan.
foto 8
Bij dit winkeltje werden dit jaar alle school materialen gekocht voor de Chr. School in Serekunda.
foto 9
Ook dit meisje kreeg tijdens een voedseltransport rijst, suiker, thee en kaarsen. Alles in de speciekuip. Op het hoofd en snel naar huis.

Voor de Hervormde kerk en het daarbij behorende schooltje is weer school materiaal gekocht. Het bestuur van de kerk en de school is bezig met het bouwen van een nieuwe school. De bouw wordt voor een groot gedeelte gefinancierd door een stichting uit Meppel. Ik heb regelmatig contact met deze mensen. We houden elkaar op de hoogte over zaken aangaande deze school en de kerk. De Hervormde gemeenschap uit Veessen doet ook altijd een donatie voor mijn project. Dit bedrag is ook dit jaar weer besteed aan de christelijke school en de kerk.

Een van de scholen waar we ieder jaar terugkomen is de RK school in Kukuyang Mariama. Dit jaar is een computer gekocht voor de administratie van de school. Tevens werd een complete set voetbalkleding(merk Beltona) alsmede wat andere sportartikelen geschonken. De computer kan gebruikt worden door middel van stroom van zonne panelen, die we een paar jaar geleden op het dak van de school hebben laten plaatsen.
foto 10
Sportkleding voor de school in Kukuyang Mariama. Dit team heeft zich in de landelijke halve finale van het schoolvoetbal gespeeld en had geen kleding. Bij deze SDCP uit Putten Bedankt.
foto 11
Klas in de RK school in Kukuyang Mariama(Maria). Deze school wordt al een aantal jaren gesponsord dmv lesmateriaal, zonnepanelen voor verlichting, school apparatuur zoals een drukpers, een computer, een videorecorder voor educatieve doel einden. Het meisje tweede van links op de voorgrond wordt gesponsord door een zus en zwager van mij. Wilt u meer weten over sponsoring van schoolkinderen, neem gerust contact op met ondergetekende.

Van de opbrengst van de WK voetbal poule zijn heel veel medicijnen gekocht. Een deel ging naar een kraam kliniek in Brikama en het andere deel is besteed in het dorp Saaba. Dit dorp ligt in het noordelijke, zeer arme gedeelte van het land. In dit dorp staat een medische hulp post die echter zo ver waarloosd en oud is dat je het eigenlijk geen hulppost kunt noemen. Deze post heeft een streek functie. Er is een(1) verpleger die wekelijks een groot aantal mensen bij de post krijgt voor allerlei ziektes
foto 12
Mijn zwager Herman, die elk jaar met mij meegaat naar Gambia, verzorgt de sponsoring van dit gezin. Voor de oudste jongen van dit gezin wordt schoolgeld betaald. Deze jongen haalt heel goede resultaten op school.
foto 13
medicijnen gekocht van opbrengst WK poule.

Heel veel zwangere vrouwen komen uit de omliggende dorpen voor controle. Een van onze taxichauffeurs die ons altijd helpt en van oorsprong uit Saaba komt, had vooraf bij de verpleger geïn formeerd welke medicijnen hij het meest nodig had. Medicijnen voor malaria, penicilline , vitaminepreparaten voor kinderen die te veel eenzijdig voedsel krijgen, veel goede hoestdrank voor kleine kinderen, die daar heel veel hoesten etc etc.
foto 14
Dit is de school in het dorp Saaba waar echt armoede heerst. Hier zijn heel veel school spullen voor gekocht. Hier staat een gedeelte van de opbrengst van de WK poule.
foto 15
Behandelkamer van de medische hulppost in het dorp Saaba. Voor deze post zijn medicijnen gekocht en is een geldbedrag geschonken om een begin te maken met het opknappen van deze post

Het gebouw verkeert in een belabberde toestand en moet nodig gerenoveerd worden. Met een delegatie dorpsoudsten, laten we maar zeggen, de dorpsraad is een bespreking gehouden om te kijken wat we voor hen kunnen betekenen. Besloten werd aan deze mensen een bedrag ter beschikking te stellen om te beginnen met de renovatie. Dit is de eerste keer dat we geld ter beschikking hebben gesteld. Er werden wel strenge voorwaarden gesteld aangaande de besteding. Daar ik al voor de vijfde keer in dit dorp ben geweest, is er wel zoveel vertrouwen dat we geld voor de renovatie konden geven. Maaike heeft ook nog een gedeelte van het geld dat zij bij had ter beschikking gesteld. Dit werd zeer op prijs gesteld. Ook volgend jaar zal dit project weer door ons opgepakt worden. We krijgen van te voren informatie wat er nodig is zodat we daar op in kunnen spelen. Onze taxichauffeur Abdu houdt ons op de hoogte van de gang van zaken bij de medische hulppost in Saaba
foto 16
De overhandiging van geld om een begin te maken met het opknappen van de medische hulppost in Saaba. Dit was voor het eerst dat er geld gegeven werd. één van onze taxichauffeurs komt uit dit dorp. Met hem en de dorpsoudsten zijn heel goede afspraken gemaakt wat te doen met het geld.

Verder hebben we in dit dorp ook een school bezocht. Bij deze school hebben we heel veel schoolspullen voor de kinderen gekocht. Tevens werden voor deze school tuingereedschappen gekocht omdat hier een aantal kinderen leren tuinieren oftewel groenten en andere dingen verbouwen. Alles wat verbouwd wordt, wordt gebuikt in het eten dat de kleinste kinderen op school tussen de middag krijgen.
foto 17
Klasje in de chr. School van de Redeamers church in Serrekunda. Het lesmateriaal wat de kinderen gebruiken is dor ons gekocht. Het bord op de muur is gemaakt met door ons gekochte schoolborden verf. Er wordt op dit moment door een Chr. Stichting uit Meppel een nieuw schooltje voor deze kinderen gebouwd.

Dicht bij dit dorpje woont de jonge boer die ik vorig jaar een jonge koe heb gegeven. Toen wij bij hem waren liet hij trots de koe zien en was blij dat we weer bij hem waren. Na een paar muskietennetten en wat eten achtergelaten te hebben zijn we daar weer vertrokken.
foto 18

Als je in Serekunda rijdt(de grootste stad van Gambia met enorme sloppenwijken) dan zie je overal mensen langs de weg bezig met hun eigen bedrijfje. Je kunt het eigenlijk geen bedrijfje noemen. Er staan bijvoorbeeld bij een jongeman een paar fietsen en je ziet dat hij bezig is met de reparatie van een fiets hier en daar ligt wat oud , zeer slecht gereedschap. Hier verdient deze jongeman dan de kost mee. Wij nemen deze man dan mee naar een groothandel en gaan nieuw gereedschap en onderdelen die hij, na overleg, het meest nodig heeft, kopen. Zo deden we dat ook bij een automonteur. Deze mensen help je dan enorm vooruit met goed gereedschap en een beetje materiaal
foto 19
Inkopen doen voor een fiestenmaker die we zo bij zijn bedrijfje hebben weggeplukt, meegenomen naar de groothandel en hem zelf uit laten kiezen wat hij nodig had. De beste man begreep er eerst niets van. Later toen hij begreep dat hij dit zomaar kreeg en kon gebruiken, was hij niet alleen verbaasd maar ook heel blij dat er zomaar blanke mensen zijn die hem komen helpen. Met hem afgesprokebn dat we hem volgend jaar weer bezoeken.

De kunstenaar Sherifo, waar ik al een aantal schilderijen voor heb verkocht in Nederland , krijgt van de opbrengst bijvoorbeeld doeken, verf en pencelen. Het geld wat overblijft geef ik ook aan hem. Met dit geld onderhoud hij zichzelf en zijn moeder. Elders op mijn website kunt u enkele van zijn schilderijen bewonderen. Erg kleurrijk.
foto 20
Dit is een van de schilderijen die zijn gemaakt door Sharifo Darboe een kunstenaar uit Gambia. Deze schilderijen zijn te koop. De opbrengst gaat naar Sharifo of ik koop er doeken en verf en pencelen voor die dan weer naar Gambia gaan. Bent u geinteresseerd ? Ik heb er nog een aantal.

Wat mij ook iedere jaar weer verbaast is dat mensen met een handicap gewoon financieel geholpen worden door hun medemensen. De mensen die geld geven, hebben zelf eigenlijk altijd te kort maar toch geven zij en zorgen zij er met elkaar voor dat ook deze groep mensen in hun dagelijks levensonderhoud kunnen voorzien.
Ons verblijf in Gambia in 2006 heeft Maaike, Herman en mij een goed gevoel
gegeven. Dankzij uw hulp en onze inzet hebben we in ieder geval een steentje bijgedragen aan het welzijn van een groot aantal mensen in een land waar men hoofdzakelijk bezig is met overleven.


Vriendelijke groet .
Het Gambia-team 2006
Maaike, Herman, Gerard

REISVERSLAG GAMBIA 2006 MAAIKE


Maandag 30 oktober

Na heel wat voorbereiding (vooral geestelijk want 15 dagen zonder man en kind!) is het dan zover…Maaike goes Gambia samen met Gerard en Herman. Zo sta je te koukleumen op Schiphol en 6 uur later krijg je een klap van de warmte in Gambia. Een warm welkom zullen we maar zeggen! Het vliegveld Banjul in Gambia is ietsje anders dan Schiphol. 1 band voor de koffers en ook 1 scanapparaat dus sluit maar aan in de rij! Abdi, de taxichauffeur en inmiddels vriend van Gerard, kwam ons ophalen. Koffers op het dak…als dat maar goed gaat… en karren maar. Hij heeft een redelijk goede auto, dus dat scheelt een boel. Hij heeft ons naar het hotel gebracht waar we even bijkomen van de reis en even kunnen acclimatiseren wat betreft de warmte. Met Amadou zijn we ’s avonds in het donker, zeg maar pikkedonker, naar zijn huis gereden. Een hele onderneming omdat de wegen alles behalve goed zijn. Straatverlichting is er over het algemeen niet,en mensen kennen ook geen binnenverlichting, behalve kaarsen. Aangekomen bij zijn huis, een kamer van 2m bij 2m + 2 kleine slaapkamers (hij woont samen met vrouw en 6! kinderen,even ter info.), ontmoetten wij zijn vrouw. Een lief mens. De kinderen lagen buiten op de veranda te slapen. Niet met een lekker zacht matrasje maar gewoon op de harde grond, zonder deken. Dat is natuurlijk wel even een omschakeling te bedenken dat Dirk altijd heerlijk in zijn warme bedje ligt met dekentje, knuffeltjes en speen…. Welkom in de andere wereld dus.. Toen we weggingen kwamen er een aantal kinderen aanlopen die je hand even willen vasthouden en vragen om een bal. Dat is nog eens wat anders dan een teletubbie of spelcomputer! Vanavond op tijd naar bed, er staat nog heel wat te gebeuren!

Dinsdag 31 oktober

Zo…busy day today! Vanmorgen zijn we naar het opvangtehuis voor moeders met zieken kinderen geweest waar ik een paar dagen ga werken. Missionary of charity heet het en wordt beheerd door 3 nonnen uit India die hun leven eigenlijk geven voor dit project zoals moeder Theresa heeft gedaan. Heel bijzonder. Het complex ziet er erg goed en verzorgd uit. We werden er hartelijk ontvangen. 2 kindjes van een jaar of 3 waren erg bang. Ze hadden nog nooit een blanke gezien, dus dat is schrikken natuurlijk! Kinderen komen er erg ziek binnen, vooral met malaria, maar gaan uiteindelijk weer huppelend naar huis. Morgen ga ik beginnen dus ik ben benieuwd! ’s Middags zijn we naar een school in de bush geweest. We mochten in elke klas kijken. Kinderen moeten voor je gaan staan en zeggen dan een welkomstversje op (zouden ze ook in Nederland moeten doen!). Alle kinderen hebben uniformen aan en zijn zeer gedisciplineerd. Even bij een familie langs geweest, erg lieve mensen. Maandag gaan we daar vis eten. In Gambia eten de mensen veel vis. Het is een vis land en de vis is ook relatief goedkoop. Dus even een kijkje nemen bij de visafslag hoort erbij. Neus dicht want het stinkt er enorm. In gammele bootjes komt de vis aan. De vis wordt in grote bakken gedaan,hup op het hoofd gezet en naar de kant gebracht. Daar wordt de vis schoongemaakt of gerookt. En uiteindelijk verkocht. Even geluncht en daarna door naar een ander schooltje…jaja Gerard laat er geen gras over groeien, het is gewoon keihard werken! Ik had ballonnen meegenomen wat ze prachtig vonden. Ook de digitale camera vonden ze super interessant. Als ik een foto maakte, liet ik dat aan de kinderen zien. Ze snapte er niets van dat dat kon. Erg leuk om te zien. Er was zelfs een albino jongetje. Dat valt wel op tussen alle zwarte kinderen.Om vervoerd te worden met de auto van Amadou (de andere taxichauffeur en tevens vriend van Gerard) is een hele belevenis. Allereerst de ramen, deze worden opengedraaid met een ijzeren pin met lus. De auto kan niet harder dan 40 km/per uur,de versnellingsbak werkt niet goed, de bekleding is er niet meer, en voor je gevoel kan het elk moment uit elkaar vallen. Maar goed, denken ze daar, zolang de claxon en rem werken..no problem! (Het is maar goed dat ik zoveel verzekeringen heb afgesloten!) Gerard is hier erg populair. Veel mensen kennen hem en zijn blij hem te zien. Erg leuk om te zien Nog even lekker gezwommen in de zee. Heerlijk water! Vanavond uiteten geweest. Abdi en Amadou waren er ook en later kwam ook Cherifo, de kunstenaar. Gerard heeft heel veel verf, kwasten,canvasdoeken etc. meegenomen en daar was hij heel blij mee! Hij maakt prachtige schilderijen waar een heel filosofisch verhaal achter zit.

Woensdag 01 november

Zo..m’n eerste ‘werkdag’ zit erop. Moet er echt wel even van bijkomen. De tranen hebben vaak in mijn ogen gestaan en mijn slikreflex blijkt goed te werken. Heel veel indrukken opgedaan. Moest eerst de ramen lappen..scheelt dat dat thuis ook mijn favoriete bezigheid is, dus eitje! (..). Er kwam gelijk een moeder aan die daar zit met een tweeling van bijna 1 jaar waarvan een erg ziek was en zeer mager. Zij wou mij wel helpen. Dat was leuk! De kinderen variëren in de leeftijd van 0 tot ongeveer 8 jaar. Alleen bij de baby’s zijn de moeders aanwezig. Anders blijven de kinderen daar en mogen de moeders de kinderen 1 ! keer in de week opzoeken. Dit om de rust binnen het opvangtehuis te bewaren. Kunnen wij ons niet voorstellen! Met het eten zitten de kinderen keurig op hun stoeltjes. Eerst krijgen de jongste kinderen wat te eten en daarna de ouderen. Geen gepiel met vorkjes of lepels, nee gewoon met de handjes eten. 1 meisje van een jaar of 3 kwam steeds bij me en hield m’n hand vast. Ze zocht echt wat aandacht en houvast. Zo’n kindje wil je wel zo meenemen naar huis! Op een gegeven moment kwam er een moeder met een kindje wat met 7 maanden geboren is. De moeder had geen melk en flessen gebruiken ze niet vanwege hygiëne, dus moet het kindje nu al van een lepeltje ‘eten’. Het ging nu redelijk maar je begrijpt dat dit een heel zwak kindje is. De moeder gaf het aan mij en ging zelf even wassen. Daar zat ik dan met zo’n kleintje en alle andere kinderen om me heen… toen zijn er wel wat traantjes gevallen hoor! Je voelt je zo machteloos… Er is ook 1 geestelijk gehandicapt meisje die daar min of meer gedumpt is. Haar ouders kijken niet meer naar haar om en misschien heeft ze nog geluk dat ze daar terechtgekomen is. Je ziet weinig geestelijk gehandicapten kinderen in Gambia. Meestal worden die ver weggestopt. Heel treurig. Dit meisje werd ook wel gepest, zelfs door de moeders. Ik heb haar lekker mee naar buiten genomen, want dat was al heel lang niet meer gebeurd, en volgens mij vond ze dat wel prettig. Hopelijk nemen anderen dat nu over.. Tussen 1300 uur en 1500 uur moeten de kinderen allemaal naar bed. Ik kreeg een mega groot bord met rijst en kip. Kon het echt niet op en voelde me zo schuldig! Later vroegen ook de moeders of ik erbij kwam zitten toen zij gingen eten. Allemaal in een kringetje en dan uit 1 grote schaal met de handen eten. Slik… eet smakelijk! Veel speelgoed hebben de kinderen niet en wat ze hebben is erg vies. Dus het eerste project daar was speelgoed, stoeltjes enz. schoonmaken. Dat vonden de zusters blijkbaar ook een goed idee want ik kreeg gelijk 2 schoonmakers bij me die me moesten helpen. Afgesproken dat ik voor speelgoed en medicijnen ga kijken want dat kunnen ze goed gebruiken! Abdu (de taxichauffeur) heeft me opgehaald en ben toen weer naar het hotel gegaan… Wat een dag!
foto 2

Donderdag 2 november

Vanmorgen weer naar de missionary of charity geweest. Was leuk. Heb met de kinderen gespeeld. Een kringetje gemaakt en Jan Huijgen in de Ton en We maken een kringetje met ze gezongen en gedanst. Vonden ze prachtig! Na 1 keer te hebben voorgedaan, snapten ze het al. Erg leuk! Even geholpen met de was. Zonder wasmachine, dus met de hand. Wat waardeer ik mijn zeer geliefde en trouwe huisvriend, de wasmachine weer! Met de zuster overlegd wat voor medicijnen ze nodig hebben want die gaan we zaterdag kopen. Ook heb ik besloten Gloria te helpen. Een hoogzwangere vrouw met 1 dochter die gevlucht is uit Sierra Leone. Zij heeft geen man en kan door geldgebrek ook niet terug. Om te bevallen moet ze naar het ziekenhuis maar dat kost haar 600 dalasi oftewel € 20.-. Ze kan wel naar een ander ziekenhuis maar dan moet ze een heel eind reizen te voet met haar 2 jarige dochter. Ik heb afgesproken met de zuster dat wij dat betalen zodat ze ook in het opvangtehuis kan blijven. Voelde goed om dat te doen. Ben wel benieuwd hoe het met haar is! Verder was er niet zo veel te doen dus ben ik ’s middags weer naar het hotel gegaan en hebben we heerlijk gezwommen in de zee!

Vrijdag 3 november

Even m’n kleine kereltje gebeld. Is toch wel heel ver weg hoor! Helaas was de verbinding niet zo goed maar toch fijn om hem even gehoord te hebben! Vandaag hebben we voedseltransporten gedaan. Eerst rijst, suiker, olie, kaarsen en thee ingeslagen, en daar naar afgelegen plekken gegaan om mensen gelukkig te maken. Mensen zijn helemaal verbaasd maar erg blij met het eten. Veel snoepjes uitgedeeld aan de kinderen. Erg bijzonder om allemaal mee te maken. De mensen zijn erg dankbaar en blij met kleine dingen. Kunnen wij nog wat van leren! Ik kan niet zeggen dat de mensen echt ongelukkig zijn. Uiteindelijk zit geluk ook niet in materiële dingen maar komt dat van binnenuit. De mensen hebben eten en drinken en over het algemeen een dak boven hun hoofd dat is het belangrijkste, denk ik. Alles gaat easy going, komt het vandaag niet, dan morgen wel. Geen gestres. De mensen zijn niet snel geïrriteerd, ook niet in het verkeer. Dus ik vraag me wel af wie nou van wie moet leren….

Zaterdag 4 november

Vannacht van 20.45 uur tot 7 uur geslapen. Dus je begrijpt, het is allemaal heel intensief. Vanmorgen naar de stad geweest om speelgoed enz. te kopen voor de zusters.Een loopauto en wat andere dingen gekocht. Ze hebben niet zulke grote Bart Smits of Intertoys dus het is een beetje zoeken… Daarna naar de apotheek om medicijnen te kopen. Dit heb ik van het geld gedaan wat mijn moeder voor haar 50ste verjaardag gevraagd had aan haar familie, vrienden en kennissen. Is dus heel goed besteed!! Ze waren er super blij mee en kunnen voorlopig vooruit!

Zondag 5 november

Vandaag een redelijk relax dagje gehad. Vanmorgen naar de kerk geweest. Nu moet je je geen kerk voorstellen die wij kennen in Nederland. Maar eigenlijk 4 stenen muren met een dak en aan de achterkant een open ruimte naar buiten, wat stoeltjes er in, een verhoging voor de sprekers en klaar is de kerk. Wel met bandje en koor! Erg mooi om te zien. De mensen worden er allemaal in betrokken. Wie wat wil zeggen mag wat zeggen. Wie wil bidden, bidt. En als je met elkaar wil bidden mag iedereen hardop meedoen.Je begrijpt, dat gaat dan ook hard..

Maandag 6 november

Alweer een week achter de rug. Aan de ene kant gaat de tijd snel maar aan de andere kant zijn het ook lange dagen omdat je ook veel moet wachten. Welcome in the Gambia! We hebben vandaag een computer gekocht voor een school. En ook rijst,olie en uien. Onderweg kwamen we een fietsenmaker aan de kant van de weg tegen. Gerard met Amadou naar toegegaan en heeft die jongen meegenomen om bij een ‘speciaalzaak’ spullen voor zijn bedrijfje te kopen. Onderdelen, fietspomp enz. Hij was helemaal ontdaan en gaat nu elke dag voor ons bidden. Vanmiddag naar de school geweest. Dat is echt in the middle of nowhere. Computer afgegeven en ook voetbalshirtjes, broeken en sokken voor het schoolvoetbal team. Erg leuk. Gerard dacht nog even zijn voetbaltalenten te kunnen tonen maar helaas de penalty miste hij ernstig! (even tussen haakjes, zijn schoondochter daar in tegen, knalde de bal met LINKS op blote voeten rechtsboven in de hoek..ik bedoel maar!!) Daarna langs een familie gegaan waar we vis met rijst kregen. Was lekker. Vrijdag ga ik met haar koken! Leuk! Daarna nog even gezwommen want we hebben behoorlijk gezweet. Het is super warm.

Dinsdag 7 november

Vanmorgen spullen gekocht voor Abdu’s familie in the Northbank. Daar gaan we morgen heen..om 6 uur ‘s ochtends gaap.. Om 7 uur gaat de veerboot, vandaar. Had het vandaag even gehad met Gambia, het wachten, de hitte en de diarree..werd er chagrijnig van ! Maar goed… deur goan! We hebben vandaag veel medicijnen, kruiwagen, tuingereedschap, schoolspullen enz. gekocht. Dus we gaan goed geladen naar de Northbank. We gaan zo naar het strand wat eten en daar komen ook dansers met trommels enz. Schijnt mooi te zijn! Nou, het was ook mooi. Totdat ik meegesleurd werd door één zo’n danser….stond ik daar. En Gerard en Herman maar lachen!

Woensdag 8 november

Om 5 uur ging de wekker en vroeg me toen hard af waarom ik zo nodig mee moest naar de GAMBIA…Is toch geen tijd voor een Tubab (blanke). Maar goed, keurig om half 6 stonden we in het donker bij de taxiplaats…maar geen Abdu. Zaten de 3 musketiers op een bankje te wachten en wachten en wachten..Gerard ging bellen en het bleek dat Abdu had gezegd half six (half 7 ) terwijl Gerard, letterlijk vertaald, half 6 had bedoeld. Hijisfijn…deze discussie loopt nog steeds! Uiteindelijk zijn we op tijd bij de boot aangekomen waar ook de 2 andere taxichauffeurs waren. Het is een Nederlands veerboot, dus dat gaf iets meer vertrouwen…als je ziet wat er allemaal op gaat.. Als ontbijt hebben we op de Northbank een broodje tapalappa genomen en zo konden we er voorlopig tegen aan. Wel een mooi gebied. Als eerste zijn we naar de school gegaan. Alle kinderen werden opgetrommeld om in een rij te komen te staan. De directeur heeft een woordje gedaan. Ze waren erg blij met de spullen. Er komen daar niet veel blanken dus daar zijn ze erg dankbaar voor.
foto 1
Dit zijn de kleuters van de Chr. school die gesponsord wordt dor de NH kerkgemeenschap Veessen. Ik moest enorm plassen en aangezien we bij het huis van Abu’s familie waren mocht ik daar even naar het toilet Dus ik denk.. goh fijn. Loop achter hem aan en word naar een soort van zandbak met omheining geleid en daar mocht ik dan plassen..gelukkig alleen maar dat! De hagedissen liepen langs mijn voeten.. Daarna naar medisch centrum gegaan, eigenlijk een soort consultatiebureau. Daar medicijnen gebracht. Ook kon het gebouw wel een goede opknapbeurt gebruiken. afgesproken dat de mensen geld daarvoor krijgen met de bedoeling dat volgend jaar de boel is opgeknapt. Zo niet, dan worden zij ook niet meer geholpen met medicijnen etc. Daar werd een heel groep mannen die daar iets betekenen voor bij elkaar geroepen. Dus er zijn allemaal getuigen. Bij Abdu’s moeder geluncht…oftewel een grote schaal met rijst en kip en een soort aardappel. Daar aten we met z’n zessen van. Was wel lekker. Toen naar Amadou’s ouderlijk huis gegaan.Zijn moeder was erg ziek. Malaria. Z’n vader heeft 3 vrouwen en een heleboel (klein) kinderen.Even wat spullen gebracht en toen naar een jongen die vorig jaar een koe heeft gekregen van Gerard. Dat beest zag er goed uit. Die jongen woont echt in niemandsland. We kwamen nog vast te zitten met de auto.Dan is het toch fijn om vrouw te zijn. Je geeft even wat aanwijzingen maar kunt verder lekker blijven zitten en de mannen maar duwen! Toen nog even langs een pindaboertje. Hij was erg blij om Gerard en Herman weer te zien. Abdu kreeg een stel kippen mee en een tros bananen. Daarna weer een uur naar de boot rijden en ongeveer 2100 uur waren we terug bij het hotel. Moe, vies en bezweet maar wel voldaan!

Donderdag 09 november

Zo, vandaag een lekker rustig dagje. Vanmorgen even naar een marktje geweest waar veel houtsnijwerk verkocht wordt. Je wordt helemaal gek van de mensen die je wat wil verkopen. Hello, will you see my shop?? Enz. Enz. Daarna lekker naar het strand gegaan om te luieren en te zwemmen.

Vrijdag 10 november

Vanmorgen begon niet goed. Enorm diarree (voor degene die het weten willen) en ook niet fit. Na een overdosis imodium ging het wel weer. Gerard en Herman zijn vanmorgen op pad geweest. En ‘s middags hebben we samen cement gehaald voor Amadou. Daarna naar de familie waar we uitgenodigd waren om te komen eten. Ik zou helpen met koken. Moest vis snijden..ai…,rijst wassen, water halen uit de put, pepers malen in vijzel. Allemaal op een vuurtje buiten. Ongeveer 2 uur over gedaan maar was erg leuk om mee te maken. De kinderen worden met 6 jaar al opgeleid om te helpen in het huishouden. Vind ik wel een goed idee! Lekker gedanst met de kinderen en het eten smaakte ook goed. De mensen zijn zo gastvrij. Niks op afspraak. Wie zin heeft om te komen is altijd welkom. Was een super leuke en gezellige Afrikaans avond.

Zaterdag 11 november

Vanmorgen met Gerard en 2 jongens naar een drum ‘fabriek’ geweest. Daar maken ze de trommels en andere instrumenten.Ze zijn ongeveer 3 dagen bezig om 1 trommel te maken. De jongens zijn muziekanten en maakten samen met andere nog even muziek voor ons. Leuk! Vanmiddag naar de grote markt geweest. Dat is dus niet een markt zoals wij die kennen maar een mega markt met van alles en nog wat. Van kippen tot vis tot kleding tot groente enz. Leuk om te zien maar niet voor heel lang. Herman was met Louis, een jongen die gesponsord wordt, naar het strand gegaan. Wij kwamen wat later en zijn toen met hem gaan zwemmen. Had die nog nooit gedaan. Was echt heel erg leuk om te zien hoe hij er van genoot. Hij heeft een top middag gehad. En wij dus ook! ‘savonds bij Cherifo, de kunstenaar, geweest. Erg bijzondere jongen die prachtig over zijn gemaakte schilderijen kan vertellen.

Zondag 12 november

Vandaag ben ik naar Roots geweest. (Daar is ook een film van over de slavenhandel). We waren met een man of 20. Eerst 2.5 uur varen. En toen naar de familie van Kunda gegaan. Daar werd het een en ander verteld en hebben we een museum bezocht. Wel een heftig verhaal. Daarna met een bootje naar het eiland St James, waar de slaven werden opgehaald om vervolgend verhandeld te worden naar Amerika of europa. Was wel een boeiende tocht.

Maandag 13 november

Laatste dag… Vanmorgen zijn we naar de Batikfabriek geweest. Daar maken ze de doeken. Daarna nog bij een automonteur geweest die we een mooie dag hebben bezorgd. We hebben een gereedschapskoffer voor hem gekocht waarmee hij heel veel kan. Hij was dolgelukkig. Nu hoeft hij namelijk niet meer te lenen van mensen. Vanavond uit eten geweest met Abdu en vrouw en kinderen, Amadou met vrouw en Semba met vrouw en kinderen en Charivo. De vrouwen waren prachtig gekleed. Het was hartstikke gezellig en hun vonden het helemaal mooi allemaal. Ze gaan natuurlijk nooit uit eten. Ze hebben vaak gezegd hoe dankbaar ze zijn voor wat er voor hun en andere mensen gedaan wordt. Ze vertelde ook dat ze eigenlijk niks hebben om terug te geven en alleen kunnen bidden voor ons voor een lang en gelukkig leven. Zo lief. Ja, ik kan wel zeggen dat ik ze in mijn hart heb gesloten. Het was een super ervaring en een goede leerschool. Deze mensen kunnen met heel weinig gelukkig zijn. Familie is het belangrijkste. Daar ben ik de laatste weken ook weer achter gekomen. Ik heb Arjan en Dirk gemist… Met Gerard was het super. Een fantastische man die mensen kan motiveren met veel humor. Hij doet heel goed werk hier op een mooie manier. En ook met Herman was het gezellig. We hebben veel gelachen met z’n allen en ook wel eens een traantje weggepinkt maar dat is ook goed, denk ik. Een liedje van Bob Marley hoorden we vaak voorbij komen en ik denk dat dit ook wel een beetje de mentaliteit van Gambia is : Don’t worry, about the things, Cause every little thing, gonna be allright! Die moeten we er maar in houden! Hoop dat je het leuk vond om mijn verslag te lezen… Als samenvatting heb ik nog een klein gedichtje gemaakt wat mijn ervaring is geweest in dit bijzondere land.

Gedicht

Gambia, land van...

Gambia, land van de lach
Maar ook van een traan
Land in ontwikkeling voor een beter bestaan
Land waar armoe en rijkdom dicht bij elkaar ligt
Dat ook nodig heeft, anders verder ontwricht
Land van vriendelijkheid
Puur en zacht
Waar respect voor verschillende geloven met hoofdletters
wordt geschreven en ook wordt verwacht
Land waar families close zijn, een hecht band
Dat blijft generatie op generatie in stand
Waar moeders hun kinderen met liefde omringen
Met prachtige klanken in eigen taal zingen
Waar ouderen door families worden verzorgd
Waar mensen leven in een hut en vaak slapen op de grond
Blij zijn met een zak rijst, die ongevraagd voor hun hut stond
Waar mensen leven met de dag
Soms met een traan
Vaak met een lach
Waar iedereen welkom is, altijd
Geen afspraak hoeft te maken, er is tijd
Bedankt lief land dat ik even aan je mocht ruiken, voelen en proeven
Ik heb hier met veel dankbaarheid mogen vertoeven!

Maaike
November 2006

foto 3
Even poseren voor een van de dikste en oudste bomen van het land

Reisverslag 16-12-2005

Het is nu 16 december 2005 en ik ben inmiddels al weer meer dan drie weken thuis van mijn reis naar Gambia. Dit jaar ben ik daar samen met mijn zwager heen geweest. Mijn zwager en mijn zus betalen voor drie kinderen schoolgeld in Gambia en doen daarbij ook nog wat andere dingen. Het was dit jaar erg warm, soms was het in het binnenland bijna 40 graden. We hebben dit jaar weer erg veel dingen gedaan.

foto 1

De eerste twee dagen hebben we een paar projecten van vorig jaar gecontroleerd. Bij de school in Kukujang Manama waar we twee jaar geleden zonnepanelen op het dak van de school hebben geplaatst, bleek alles nog goed te werken. 's Avonds komen studenten en oudere mensen naar school om te studeren of te leren lezen en schrijven. De televie en videorecorder die we vorig jaar naar deze school hebben gebracht worden netjes gebruikt voor educatieve doeleinden. Voor deze school hebben we nu een drukpers(handmatig) gekocht. Op deze school zitten ongeveer 800 kinderen die aan het eind van het schooljaar allemaal een overgangs examen doen. Deze examenopgaven worden nu met dit apparaat gedrukt.

foto 2 foto 4


Ook hebben we weer de gebruikelijke voedseltransporten grdaan in arme gebieden. 2500 kg rijst, 1500 kg suiker, 1000 liter bakolie, enkele duizenden kaarsen en thee hebben we in kleine porties uitgedeeld. Tevens hebben we dit jaar veel gereedschappen gekocht. Schoppen, harken, hakmesseon, kruiwagens, etc. Deze gereedschappen hebben we uitgereikt aan pindaboeren, casave-, meloen- en groentekwekers. Deze mensen hebben geen geld om deze eenvoudige maar voor hen zeer belangrijke gereedschappen te kopen.

foto 3

Ook hebben we dit jaar weer een drachtige koe gekocht voor een jonge boer. Zomaar een sloppenwijk inrijden tussen de middag en 40 of 50 kinderen een eenvoudige rijstmaaltijd(40 eurocent) of een half stokbroodje met ei(15 eurocent) geven. Als toetje allemaal een banaan(7 eurocent). Dit deden we bijna dagelijks. Dit jaar hebben we extra aandacht besteed aan de gezondheidscentra op het platteland en de kraamkliniek in Brikama, waar we vorig jaar ook geweest zijn. Voor de gezondheidscentra op het platteland werden veel vitaminen gekocht. Deze middelen zijn in verband met het eenzijdige voedsel erg nodig. Voor de kraamkliniek werd een grote hoeveelheid (100 euro) medicijnen en andere medische middelen gekocht. Bij de uitreiking van de medicijnen in de kraamkliniek ben ik nog geinterviewd door de plaatselijke radio en werd ik bedankt door de burgemeester van Brikama. Hij spreekt zijn dank uit aan alle mensen die mijn project steunen en hoopt dat er in de toekomst nog wat gedaan kan worden voor deze kliniek. Van een donatie van de kerk in Veessen zijn goederen gekocht voor een hervormde kerk en een schooltje in een sloppenwijk van de stad Serekunda.

foto 2 foto 4


Ook hebben we weer een aantal fietsen gekocht voor kinderen die erg ver van school wonen en ouderen die nu op de fiets naar een plaatselijke markt kunnen om hun goederen te koop aan te bieden. Soms lopen deze mensen 15 kilomwrwe of meer om bij een markt te komen. Alle kleine dingen die we ook gedaan hebben, zijn te veel om op te noemen. Aan het einde van ons verblijf daar, was het geld op en konden we terugzien op een goede periode in Gambia. Natuurlijk ga ik in 2006 weer naar Gambia. Ik hoop van ganser harte dat u dan ook weer een bijdrage levert aan mijn project aldaar. Een donatie uwerzijds opent een andere wereld voor diegenen die het ontvangen. Tijdens de werkzaamheden daar werd door ons vaak verteld dat een aantal mensen mijn project financieel steunen. De mensen die wij goederen of eten hebben gegeven hebben ons meerdere malen gevraagd een ieder die betrokken is bij mijn project hartelijk te bedanken.

Gerard Dunnink

 
Creative Commons Licentie
NKAFOU NJOLA GAMBYE van Coen & Gerard Dunnink is in licentie gegeven volgens een Creative Commons Naamsvermelding-NietCommercieel-GelijkDelen 3.0 Unported licentie.
Gebaseerd op een werk op www.gambiadunnink.nl